Samoloty, balony, spadochrony

Flatter (ang. flutter - trzepotanie) - jest to forma aeroelastycznych drgań samowzbudnych skrzydła, lotto (w stałopłatach), usterzenia czy też łopat wirników nośnych (w wiropłatach) i budowli wystawionych na działalność wiatru (Most Tacoma) powstających po przekroczeniu określonej prędkości zwanej prędkością krytyczną flatteru.

Zdolność zaistnienia flatteru

Aby doszło do flatteru muszą stać się spełnione następujące warunki:

• obiekt musi mieć cechy układu drgającego (wprawa do sprężystych odkształceń i masę)
• siły aerodynamiczne muszą być związane z odkształceniami sprężystymi w co bynajmniej pewnym zakresie prędkości, alias ich angaż musi być dodatnia (powodująca rozwój energii układu)

Skutki i zapobieganie

W modelach o liniowej charakterystyce tłumienia dochodzi do nieskończonego wzrostu amplitudy i zniszczenia konstrukcji w trakcie wybitnie krótkiego czasu. W konstrukcjach o charakterystyce nieliniowej tłumienia po przekroczeniu prędkości krytycznej przypuszczalnie osiągnąć cel do rozmowy amplitudy na poziomie odpowiadającym danej prędkości.

Drgania typu flatter ograniczają prędkość statku powietrznego (względem powietrza). Flatter jest groźny i bywa przyczyną katastrof lotniczych. Skutecznym sposobem zapobiegania flatterowi jest położenie mas przeciwflatterowych na krawędzi natarcia profilu.

read comments (0)

SpaceShipOne - zwycięzca Ansari X Prize

Ansari X Prize (Kompensata X Ansari) była nagrodą w wysokości 10 mln dolarów ufundowaną przez X Prize Foundation na rzecz pierwszej organizacji pozarządowej, która podwójnie wystrzeli statek nadzwyczajny wielokrotnego użytku (mogący odebrać na pokład 3 osoby) na stopień 100 km (ogrodzenie przestrzeni kosmicznej wedle standardów Fédération Aéronautique Internationale).

W dniach 29 września zaś 4 października 2004 roku płatowiec niewiarygodny SpaceShipOne odbył dubel załogowe loty w przestrzeń pozaziemską, co pozwoliło mu na wygranie Nagrody X Prize.

Celem Nagrody X Prize było inicjacja do przemysłu kosmicznego sektora prywatnego. Podstawowym założeniem stał się prohibicja finansowania nowego pojazdu kosmicznego przez jakiekolwiek państwo. Chodziło o zbudowanie nowej kosztowny w przestrzeń pozaziemską na rzecz korporacji natomiast osób prywatnych.

Aż 27 zespołów z całego świata uczestniczyło w konkursie. Byli to zarówno zapaleni hobbyści, gdy i wielkie korporacje. Spółka Scaled Composites zbudowała wygrany SpaceShipOne, wszak mrowie innych firm również poczyniło duże postępy na polu techniki kosmicznej.

Sukces zwycięzców ewentualnie przegranych być może zawrzeć do rozwoju komercyjnych lotów kosmicznych i pozaziemskiej turystyki. Prywatna rywalizacja powinna wymusić do zwiększenia innowacyjności, co pozwoli rozkładać tańsze technologie do umieszczania statków na orbicie Ziemi. O ile intencja się uda, to zwycięzcy Nagrody X Prize staną się pionierami tanich lotów kosmicznych, co pozwoli rasie ludzkiej na podbój przestrzeni pozaziemskiej.

Nagroda X Prize wywodzi się z długiej tradycji nagród promujących rozwój w wieku XX. Miały one oddziaływanie na postęp lotnictwa. Najsłynniejsza była widać Zadośćuczynienie Orteiga, która zachęciła Charlesa Lindbergha do słynnego lotu powyżej Oceanem Atlantyckim.

Linki zewnętrzne

• Strona oficjalna (en)
• Projekt Tier One - SpaceShipOne (en)

read comments (0)

Keson - część konstrukcyjna skrzydła samolotu mająca na celu transfer obciążeń skrecających, powstałych w wyniku oddziaływania sił aerodynamicznych. Statystycznie umiejscowiona w przedniej części płata. Często ma forma zamkniętego przekroju cienkościennego.

read comments (0)

ARINC 717 – kanon cyfrowej komunikacji z drugiej ręki w awionice samolotu. Urządzeniami korzystającymi ze standardu są rejestratory danych lotu - czarne skrzynki (ang.: Flight Termin Recorder, FDR) a rejestratory szybkiego dostępu (ang.: Quick Access Recorder, QAR).

Wielkość danych ARINC 717

Dane transmitowane na skroś styk ARINC 717 mają forma ciągłego strumienia, w którym wyróżnia się ramki, a w nich subramki (ang.: subframe). W niektórych implementacjach występują oraz superramki - logiczne bloki składające się z wielu ramek.

Standardowo każda ramka składa się z czterech subramek, z których każda opisuje owszem jedną sekundę lotu. Każda subramka składa się z określonej liczby 12-bitowych słów. Epoka trwania transmisji każdej subramki również wynosi jedną sekundę, a wobec tego prędkość transmisji danych jest stricte związana z ilością transmitowanych słów. Standardowe wielkości subramek to 64, 128, 256 i 512 słów. W nowszych samolotach, np. Airbus 380, są to poniekąd 1024 słowa. Urządzenia dostępne na rynku pozwalają na transmisję słów z zakresu od 64 do 8192 w ramach jednej subramki. W przeliczeniu na prędkość bitową - od 768 do 98304 b/s.

Pierwsze wyraz w subramce pełni funkcję synchronizacyjną. Oznacza dowcip subramki w strumieniu. Superramki tworzy się przez określenie słowa na innej pozycji, które pełni rolę licznika.

W strumieniu nie występują identyfikatory danych, co oznacza niezbędność korzystania z zewnętrznego opisu struktury strumienia obok jego dekodowaniu. Konstrukcja zależy od konkretnego typu samolotu tudzież wyposażenia i konfiguracji. Stwarza to do licha i trochę problemów obok odczytywaniu danych z rejestratorów, wobec tego ARINC wprowadził kanon 647A (Flight Recorder Electronic Documentation), mający na celu ujednolicenie opisu technicznego danych zapisywanych w rejestratorach za pomocą zunifikowanego dokumentu XML.

read comments (0)

Niektóre informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji.
Zajrzyj na stronę dyskusji, by dowiedzieć się, jakie informacje budzą wątpliwości.

Opadanie minimalne najmniejsza prędkość pionowa z jaką przypadkiem zdenerwować się statek lotniczy bez wpływu warunków atmosferycznych i bez używania napędu.

read comments (0)

IATA
XG
ICAO
KLB
Znak
-

Termin założenia
{{{założone}}}

Air Mali International - malijska pasek lotnicza z siedzibą w Bamako. Głównym hubem jest przystań aeronautyczny Bamako.

read comments (0)

Awaryjne podest Airbusa A320 linii jetBlue Airways na lotnisku w żywot Angeles, 21 września 2005

Ewakuacja pasażerów tuż po awaryjnym lądowaniu Aloha Airlines 243

Lądowanie awaryjne – określnik stosowane poniżej wszelkich odmian lądowań statku powietrznego, w których ekipa stosuje procedury awaryjne.

Następuje na ogół w sytuacjach, jak niepoprawne funkcjonowanie samolotu bądź inne wydarzenia (dekompresja kabiny, nagła choróbsko na pokładzie, dar pogodowe albo inne) zmuszają pilota do podjęcia decyzji o lądowaniu w miejscu innym aniżeli planowane (np. po zmianie trasy lotu), kiedy niekiedy z wyjątkiem lotniskiem (na polu albo na szosie), ewentualnie o lądowaniu samolotem nie w pełni sprawnym bądź uszkodzonym.

W przypadku potrzeby awaryjnego lądowania samolotu pasażerskiego ekipa pokładowa wydaje wszystkim pasażerom polecenia zapięcia pasów, zdjęcia ze stóp butów, zdjęcia okularów, wyjęcia z kieszeni wszelkich twardych przedmiotów (klucze, długopisy itp.) mogących sprawić obrażenia w przypadku uderzenia.

Udane desant awaryjne oderwać się się przypuszczalnie całkowitym sukcesem, kiedy wszyscy siła robocza znajdujący się na pokładzie pozostają niedaleko życiu, co maksimum odnosząc nieznaczne obrażenia (np. wyładunek w 1983 z wyłączonymi silnikami po wyczerpaniu się paliwa Boeinga 767 linii Air Canada, nazwanego po tym “szybowcem z Gimli”, czy też podest z tego samego powodu Airbusa A330 linii Air Transat na Azorach w 2001). Kiedy niekiedy przed chwilą część osób udaje się uchować (np. po awaryjnym lądowaniu na łące wobec Rzeszowem w 1988 zginęła jedna podmiot, wszak uratowały się dwadzieścia para; jednakowo uratowano niezupełnie wszystkich pasażerów Boeinga 737 linii Aloha Airlines lądującego awaryjnie z nadzwyczaj serio uszkodzonym kadłubem), nieraz jakkolwiek awaryjne podest kończy się upadkiem na ziemię (ewentualnie do wody), często połączonym z pożarem, i śmiercią wszystkich ludzi na pokładzie.

Potrzeba podjęcia decyzji o awaryjnym lądowaniu prawdopodobnie zajść również w czasie pilotowania samolotu wojskowego, choć niezbyt często informacje o takich wydarzeniach trafiają do zasób wiedzy publicznej. Jednym z przypadków, podczas gdy werdykt publiczna mogła dowiedzieć się o takim wydarzeniu, a chociażby widzieć je w telewizji, było zakończone sukcesem awaryjne desant polskiego samolotu myśliwsko-szturmowego F-16 na Okęciu w Warszawie w lipcu 2008, do którego doszło po stwierdzeniu przez pilota zadymienia we wnętrzu kokpitu.

W szybownictwie zejście na ląd niezależnie od lotniskiem jest częstą praktyką, w związku z tym podest szybowca na zwykłej łące do kategorii lądowań awaryjnych na ogół nie jest zaliczane. Jednakowo piloci lekkich samolotów i śmigłowców (np. sanitarnych i ratowniczych) rutynowo lądują w przygodnych, doraźnie wybranych miejscach.

Zgodnie z prawem lotniczym dowodzący każdego statku powietrznego wiedząc, iż jakikolwiek odrębny statek aeronautyczny jest w niebezpieczeństwie i jest skazany do awaryjnego lądowania, winien mu oddać supremacja drogi.

Zobacz też

• lądowanie autorotacyjne
• kapotaż

Przypisy

1. ↑ Awaryjne wyładunek F-16 na Okęciu, fakty.interia.pl

Linki zewnętrzne

• Analiza stanu bezpieczeństwa lotów i skoków spadochronowych w lotnictwie cywilnym RP w 2005 roku
• Rozporządzenie (WE) nr 1899/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. zmieniające postanowienie Rady (EWG) nr 3922/91 w sprawie harmonizacji wymagań technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego

read comments (0)

Ten paragraf wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
żeby poczynić go weryfikowalnym, wypada przekazać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Kyrgyzstan Airlines

IATA
R8
ICAO
KGA
Znak
KYRGYZ

Data założenia
1993

Hub
Port powietrzny Biszkek

Flota
15

Trasy
10

Udział kapitałowy
Rząd (81%)

Siedziba
Biszkek  Kirgistan

Członkowie Zarządu
Tulenbek Asanbayevich Arpachiyev

Kyrgyzstan Airlines - kirgizkie narodowe pasek lotnicze z siedzibą w Biszkeku. Głównym hubem jest Przystań aeronautyczny Biszkek.

read comments (0)

Rutaca (Rutas Aéreas C.A.) - wenezuelskie linie lotnicze z bazą w Ciudad Bolívar.

Spis treści

• 1 Połączenia
• 2 Katastrofy
• 3 Flota
• 4 Linki zewnętrzne

//

Połączenia

• Maturín
• Caracas
• Ciudad Bolívar
• Porlamar
• Puerto Ordaz
• San Antonio del Tachira
• Port of Spain, Trynidad i Tobago

Katastrofy

25 stycznia 2001 Douglas DC-3 Air Rutaca rozbił się w Ciudad Bolívar. Kazus odebrał żywot 24 osobom.

Flota

• 3 Boeing 737
• 6 Embraer 110 Bandeirante
• 4 Cessna 208

Linki zewnętrzne

• Oficjalna stronica internetowa linii Rutaca

read comments (0)

Polana Chochołowska, na której odbyła się próba wzlotu balonu.

Tablica na schronisku upamiętniająca przedsięwzięcie.

W 1937 z inicjatywy znanego polskiego fizyka, prof. Mieczysława Wolfkego, zrodził się plan zorganizowania w Polsce stratosferycznego lotu załogowego balonem. Jego celem sportowym miała być próba pobicia rekordu wysokości ustanowionego przez amerykańskiego pilota kpt. Alberta Williama Stevensa, jaki 11 listopada 1935 uzyskał stopień 22 066 m. Część naukową lotu miały konstytuować badania rozkładu promieniowania kosmicznego. Przedsięwzięciu patronował prezydent Nasz prof. Ignacy Mościcki, protektorem lotu był rewizor armii allel. broni Kazimierz Sosnkowski, a całemu przedsięwzięciu patronowała Związek Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej (LOPP).

Dokonać tego określenie za pomocą stratosferycznego balonu Gwiazdor Nasz - największego wtedy stratostatu świata. Korespondencja Kraj nad wisłą wydała z tej okazji we wrześniu 1938 przygodny wpinka z wizerunkiem balonu. Jego wielkość wynosiła 120 m (tak duża liczba, co 40-piętrowego gmachu), kubatura powłoki - 124,7 tys. m3, a jej pokrywa - 12,3 tys. m2. Blisko tej wielkości bez liku balonu wynosiła tylko 1,5 tony. W 1938 inż. Jan Apaszka zbudował wysokościową gondolę balonu. Powłokę balonu z gumowanego jedwabiu japońskiego wykonała Zakład Balonów i Spadochronów w Legionowie. Początek balonu proch zapaść we wrześniu 1938 z Doliny Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Przelot proch się pokonać na stopień plus minus 30 km.

Załogę stanowili kpt. gid Zbigniew Burzyński, dwoisty zwycięzca pucharu Gordona Bennetta, kilkakrotny balonowy czempion świata natomiast fizyk, eksplorator promieniowania kosmicznego, dr Konstanty Jodko-Narkiewicz.

Za względu na zdolność meteorologiczne początek kilkakrotnie odkładano. Ostatnią próbę podjęto 14 października 1938, w toku narastającego wiatru halnego. W trakcie napełniania powłoki wodorem nastąpił erupcja, jaki zniszczył jej część (ok. 800 m2), nie uszkadzając gondoli. Początek naprawionej “Gwiazdy Lokalny” zamierzano ponowić we wrześniu 1939 w Sławsku, w Gorganach, we Wschodnich Karpatach. Tym wspólnie gąsior proch być napełniony niepalnym helem, sprowadzonym chcący z USA. Erupcja wojny pokrzyżował to ambitne zamierzenie.

Dla upamiętnienia tej ambitnej próby na ścianie schroniska PTTK na Polanie Chochołowskiej zamontowano pamiątkową tablicę.

read comments (0)