Samoloty, balony, spadochrony

laminarny dym papierosowy

Turbulencja, przepływ nieopanowany - w mechanice ośrodków ciągłych, reologii i aerodynamice - określnik wybitnie skomplikowanego, nielaminarnego ruchu płynów. Ogólniej nauka zawodu ów oznacza złożone behawior dowolnego układu fizycznego, nieraz behawior chaotyczne. Ożywienie turbulentny płynu przejawia się w występowaniu wirów, zjawisku oderwania strugi, zjawisku mieszania. Dziedzinami nauki, które analizują zjawiska związane z turbulencją, są: hydrodynamika, aerodynamika i reologia. Forma matematyczny turbulencji próbuje się wyrabiać na bazie teorii układów dynamicznych i teorii chaosu.

Typowym przykładem utraty stabilności ruchu przez przepływ jest unoszący się znad papierosa dym. Zrazu układa się on w pasma (poruszenie laminarny), by ok. 10 cm powyżej papierosem uformować początkowe zawirowania, które w końcu tracą uporządkowana strukturę. Innym przykładem ruchu chwiejnie turbulentnego, a właściwie wirowego, jest pasek dymu za wysokimi kominami przemysłowymi: dym układa się w łańcuszek wirów nazwany ścieżką von Karmanna.

Turbulencja ma liczne i ważne zastosowania. Wyniki jej badań są istotne m.in. w analizie procesów spalania gazów i cieczy, znajdując użycie w budowie układów wtrysku paliwa i układów tłokowych w samochodach. Zastosowania turbulencji obejmują również konstrukcje przyrządów pomiarowych pozwalających np. mieć wymiar sytuacja zastawek sercowych azali prędkości przepływu krwi w żyłach na podstawie widma akustycznego szumów turbulentnie płynącej krwi.

Spis treści

• 1 Numer Reynoldsa w charakterze reguła turbulentności
• 2 Płyny ściśliwe, kryteria podobieństwa przepływów
• 3 Zadanie opisu turbulencji
• 4 Kawitacja

//

Numer Reynoldsa w charakterze reguła turbulentności

Najprostszym modelem płynu jest płyn nieściśliwa i pozbawiona lepkości. W tym modelu jakkolwiek turbulencja nie występuje. Najprostszym realistycznym modelem cieczy jest płyn nieściśliwa. Gros cieczy rzeczywistych w pobliżu niezbyt wysokich ciśnieniach jest w granicach błędu pomiaru nieściśliwa, tzn. nie zmienia swojej objętości przy wpływem sił ścinających i zmian ciśnienia. Przykładem takiej cieczy jest tlenek wodoru. Również krocie w wyższym stopniu złożonych płynów, podczas gdy pasty, zole azaliż proszki, przypadkiem być w wielu przypadkach prawidłowo opisywalna modelem cieczy nieściśliwej (choć naturalnie dyskusyjna jest temat odniesienia hasła turbulencja do takich cieczy).

Bezwymiarowe opis równań ruchu cieczy nieściśliwej, inaczej równań Naviera-Stokesa prowadzi do wniosku, że twarz ruchu płynu jest wyznaczony przez cena właśnie jednej liczby: liczby Reynoldsa, oznaczanej Re:

gdzie: l - aspekt reprezentatywny (np. na rzecz przepływu przez rurę będzie to jej średnica), v - prędkość charakterystyczna płynu, ν - lepkość kinematyczna .

Z doświadczenia rozumie się samo przez się, że na rzecz małych wartości Re poruszenie płynu jest laminarny, natomiast na rzecz dużych wartości traci trwałość i przechodzi w przepływ turbulentny. Konkretne wartości, na rzecz których zachodzi wachta charakteru przepływu, wybitnie twardo zależą od warunków brzegowych, które obejmują postać kanału, własności powierzchni z którymi styka się płyn, ewentualne zaburzenia mechaniczne (wstrząsy) itp. Typowa koszt Re, na rzecz której pojawia się turbulencja w pełni rozwinięta, to ok. 2000, i początki niestabilności ruchu płynu są możliwe aktualnie na rzecz Re równego 200-500 (owszem zwane ‘transition to turbulence’ czy też ‘transition flow’).

Przejście pośrodku ruchem laminarnym a turbulentnym ma wielce burzliwy oblicze, co jest powodem, na rzecz którego często wskazuje się na analogie pośrodku utratą stabilności przepływu a przejściami fazowymi. Porównania te są o tak duża liczba sensowne, że próby opisu ruchu turbulentnego za pomocą metod matematycznych wypracowanych w teorii przejść fazowych i teorii pola huczny się nader owocne.

Płyny ściśliwe, kryteria podobieństwa przepływów

W wypadku płynów ściśliwych (np. gazów) numer Reynoldsa potem charakteryzuje przepływ i później ma takie samo cechowanie podczas gdy na rzecz płynów nieściśliwych, acz przepływ na dodatek jest charakteryzowany przez inne parametry bezwymiarowe kiedy numer Macha M, numer Prandtla Pr, numer Strouchala S, itp. Parametry te stanowią podstawę tzw. kryteriów podobieństwa w dynamice płynów i technice.

Sprawa opisu turbulencji

Dotychczas niedostatek zadowalającej analizy matematyczno-fizycznej turbulencji. Od okolica matematycznej nie jest jasne chociażby obecność gładkich rozwiązań równania Naviera-Stokesa. Sprawa ów stał się tematem jednego z właśnie zwanych problemów milenijnych.

Analiza równań Naviera-Stokesa na rzecz cieczy nieściśliwej i turbulencji w jej stanie stacjonarnym i w pełni rozwiniętym, przeprowadzona przez Kołmogorowa, wskazuje na trwanie w widmie furierowskim energii przepływu płynu porządnie określonych regionów o różnym charakterze przepływu płynu. Na rzecz dużych skal przestrzennych obecne są struktury koherentne w postaci wirów, które częściowo synchronizują swoje stopa ruchu (przeto imię koherentne, alias spójne, porównaj: ścieżka von Karmana). Ich ród i forma zależy doniośle od geometrii przepływu, oraz relacja w takich warunkach jest podrzędny od analizy własności cieczy, kształtu i gładkości powierzchni itp. W skalach tych działają na płyn siły wymuszające ożywienie (np. ciążenie powszechne), a wobec tego poruszenie cieczy jest napędzany za pośrednictwem struktur wielkoskalowych.

Ruch cieczy w skalach o pośrednich rozmiarach zachodzi w do szczętu innych warunkach. Wyliczenie liczby Reynoldsa na rzecz płynu w tych skalach wskazuje na sposobność nieledwie całkowitego pominięcia członu zawierającego lepkość w równaniu, a wobec tego wywołującego wygłuszanie fluktuacji w ruchu cieczy. Sprawia to, że podniecenie elementów cieczy w pośrednich skalach ma twarz czysto bezwładnościowy: swada ruchu odbierana jest ze skal przestrzennie w wyższym stopniu rozciągłych i na skroś owszem nazwany maszyneria kaskady wirów transportowana do skal przestrzennie mniejszych bez dyssypacji. Cechą charakterystyczną takiego ruchu jest jego wymienialność, to znaczy w pewnej mierze zupełna swoboda od geometrii przepływu. W szczególności na rzecz skal tych prawdziwe jest owszem zwane system prawny Kołmogorowa (1941), w przedmiot którego zachodzi następująca powiązanie między spektralną gęstością energii przepływu E(k), a skalą zjawiska mierzoną za pomocą zmiennych furierowskich (ω,k):

gdzie

• C jest uniwersalną, jednakową na rzecz dowolnych cieczy nieściśliwych stałą, wynoszącą zgodnie z najnowszymi doświadczeniami wokół 1.5
• ε to gęstość dyssypacji energii na jednostkę czasu i jednostkę objętości, niezależna od k,
• k jest długością wektora falowego (zmiennej furierowskiej) i z charakterystyczną skalą przestrzenną zjawisk l wiąże się zależnością .

Prawo to zostało nieraz potwierdzone doświadczalnie na rzecz różnych przepływów. Godnym odnotowania jest okoliczność, że wywód Kołmogorowa prowadzące do powyższej układy przeprowadzone zostało na drodze analizy wymiarowej.

Dla skal coraz mniejszych członem dominującym w równaniu Naviera-Stokesa jest człon lepkościowy. Gorączka tych skal przebiega w warunkach bez mała laminarnych i charakteryzuje się wysokim czynnikiem dyssypacji. Bigiel jest rozpraszana wykładniczo i zamieniana na serdecznie. Poruszenie w skalach najmniejszych ma dodatkowo globalny charakter.

Pomimo określenia powyższych związki matematyczny zobrazowanie turbulencji odległy jest od doskonałości azaliż choćby efektywności. Pozbawienie zasób wiedzy na sprawa powstawania turbulencji. Nie są znane istotne cechy tego zjawiska, choć rzecz jasna rozkład faktów doświadczalnych kieruje uwagę uczonych na pewne zagadnienia.

Kołmogorow wyprowadził swoje stosunki, wcale przyzwoicie oddające wyniki doświadczalne, zakładając, że wielkość dyssypacji ε jest stały w całej objętości cieczy. Z dokładniejszych współczesnych badań wynika acz, że nie jest to prawdziwość. Zjawiska dyssypacyjne zachodzą w turbulencji w ogromnie niejasny fortel. Dyssypacja energii w danym punkcie pomiarowym zachodzi w wybitnie zawiły wybieg, przejawiając w pewnych chwilach wybitnie nikczemny ranga a w innych ogromny postęp. Wizja to jest manifestacją intermitencji w ruchu turbulentnym. W nowoczesnych modelach turbulencji przyjmuje się, że zbiór w przestrzeni, w którym dochodzi do dyssypacji, nie jest płynny całej objętości przepływu, kiedy zakładał Kołmogorow, aliści że dyssypacja zachodzi na pewnym podzbiorze pełnej objętości, jaki na domieszka ma strukturę samopodobną – jest fraktalem. Podejmowane są próby pomiaru wymiaru fraktalnego takiego obiektu i dają one wartości odbiegające od 3. Oznacza to, że podejrzenie Kołmogorowa o stałości dyssypacji w całej objętości cieczy jest prawdziwa przed chwilą w pewnym przybliżeniu.

Nie rozumie się samo przez się azali płyn w stanie turbulencji jest układem chaotycznym. Z pewnością nie jest to niskowymiarowy oprawa losowy kiedy np. oprawa Lorenza, choć urodzenie równań ruchu w obydwu przypadkach jest podobne. Pozbawienie plus zadowalających metod numerycznego opisu zjawiska.

Prowadzone symulacje przepływów turbulentnych obarczone są wieloma wadami. Niedostatek modelu teoretycznego stawia przy znakiem zapytania poprawność uzasadnienia wszelkich uproszczeń i przybliżeń. Konieczne są olbrzymie moce komputerów z uwagi na wielką liczbę zmiennych dynamicznych koniecznych do analizy, i z uwagi na niezbędność uwzględnienia więzów. Z tych ostatnich powodów obliczenia prowadzi się średnio blisko użyciu racja zwanych siatek adaptujących, co polega na prowadzeniu symulacji obok założeniu rzadkiej siatki obliczeniowej, po czym konsekwentnym zagęszczaniu jej oczek w miejscach, które z racji zmienności przepływu wymagają większej dokładności. Nie są jakkolwiek prawidłowo rozwiązane kwestie stabilności numerycznej takiej procedury, a tym w wyższym stopniu jej referencja do równań N-S.

Ważnym problemem jest temat nieuniwersalności przepływu: zdatność symulacji polega na potencjał zastosowania jej na rzecz modelowania wielorakich sytuacji doświadczalnych. Ze względu na niektóre elementy zjawiska, które mocno zależą od geometrii przepływu tudzież od efektów pobocznych podczas gdy drgania, gnój, gładkość powierzchni, przypuszczalnie się okazać, że transfer czysto symulacyjnej analizy do układu rzeczywistego nie jest adekwatne. Nie podejście ponieważ zapuścić wpływu np. zjawisk kontaktowych na styku cieczy z ciałem stałym.

Typowym przykładem są tu doświadczenia pomiaru liczby Reynoldsa, na rzecz której przepływ traci równowaga, owszem zwanej krytycznej liczby Reynoldsa. Okazuje się, że doświadczenia wykonywane w latach 80. XX wieku dawały wniwecz inne wyniki, aniżeli wykonywane przez Reynoldsa! Powodem na pokaz się drgania, wywołane przez ożywienie zwykły naokoło budynków laboratorium. Nie prędzej wykonywanie doświadczeń w nocy pozwoliło odtworzyć oryginalne wyniki.

Kawitacja

Często łączonym z turbulencją zjawiskiem jest kawitacja. Jest to lecz widziadło z fizycznego punktu widzenia doszczętnie różne i nie związane wyraźnie z turbulencją, choć powodem kawitacji są dokładnie olbrzymie różnice ciśnień podyktowane turbulencją przepływu. Równania przepływu na rzecz modelu cieczy nieściśliwej nie są spełnione, podczas gdy pojawia się kawitacja, jest to wprawdzie podyktowane nie tak duża liczba utratą ściśliwości, co utratą ciągłości.

read comments (0)

Saudi Arabian Airlines

saudyjskie linie lotnicze

kod linii IATA
ICAO
SV
SVA

założone
1945

należy do sojuszu
Arab Air Carriers Organization

trasy
76

wielkość floty
132

www.saudiairlines.com

Boeing 777 w barwach Saudi Arabian Airlines

Saudi Arabian Airlines - saudyjskie narodowe linie lotnicze z siedzibą w Dżudda. Posiada połączenia z Afryką, Azją, Europą i Ameryką Północna. Głównym hubem jest Przystań powietrzny Dżudda i Przystań powietrzny Rijad.

Ponieważ obiekt umysłowy tego artykułu ma formę jedynie zalążkową, pomóż nam ją powiększyć, o jak bardzo dysponujesz odpowiednimi źródłami.
Prosimy, zapoznaj się najprzód z zasadami natomiast zaleceniami edytowania Wikipedii.

read comments (0)

Boris Trajkovski

Data urodzenia
25 czerwca 1956

2. Prezydent Macedonii

Okres urzędowania
od 19 listopada 1999
do 26 lutego 2004

Poprzednik
Savo Klimovski (tymczasowy), Kiro Gligorov

Następca
Ljupco Jordanovski (tymczasowy), Branko Crvenkovski

Boris Trajkovski (maced. Борис Трајковски, ur. 25 czerwca 1956, zm. 26 lutego 2004), działacz polityczny macedoński.

Był z wykształcenia prawnikiem, ukończył Uniwerek Cyryla i Metodego w Skopje. Specjalizował się w niespełna handlowym, uzupełniał oraz wychowanie w USA, studiując teologię (zmienił później opium dla ludu, zostając metodystą). Pracował w charakterze wódz działu prawnego jednej z fabryk w Skopje.

Boris Trajkovski

Po ogłoszeniu niepodległości Macedonii zajął się działalnością polityczną w szeregach Narodowo-Demokratycznej Partii Jedności Macedonii VMRO-DPMNE; zasłużył się na rzecz partii w nawiązaniu kontaktów z partiami europejskimi. Kierował Komisją Stosunków Międzynarodowych VMRO-DPMNE. Pracował z drugiej strony w samorządzie w Kisela Voda.

Od grudnia 1998 był wiceministrem spraw zagranicznych; w listopadzie 1999 kandydował z ramienia VMRO-DPMNE w wyborach prezydenckich. W pierwszej turze uległ heroicznie Tito Petkovskiemu, drugą turę rozstrzygnął atoli na swoją zysk. Protesty zwolenników Petkovskiego spowodowały natomiast, że mógł ogarnąć stanowisko wówczas po miesiącu (zastępował go w obowiązkach prowadzący parlamentu, Savo Klimovski).

Uchodził za gra polityczna kompromisu, a jego w najwyższym stopniu znaczącym osiągnięciem był załagodzenie konfliktu z albańskimi uchodźcami z Kosowa (2001), co pozwoliło uciec kolejnej wojny na Bałkanach.

Zginął w wypadku lotniczym w drodze na konferencję ekonomiczną w Bośni; w tym samym dniu miało osiągnąć cel do oficjalnego zainicjowania macedońskich starań o przyjęcie do Unii Europejskiej, co oraz było efektem starań m.in. prezydenta Trajkovskiego.

Był odznaczony pośmiertnie m.in. Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (2004).

p • d • e
Prezydenci Macedonii

Kiro Gligorov • Savo Klimovski • Boris Trajkovski • Ljupčo Jordanovski • Branko Crvenkovski

Ponieważ obiekt umysłowy tego artykułu ma formę jeno zalążkową, pomóż nam ją powiększyć, o tak dalece dysponujesz odpowiednimi źródłami.
Prosimy, zapoznaj się pierw z zasadami zaś zaleceniami edytowania Wikipedii.

read comments (0)

Montenegro Airlines

czarnogórskie linie lotnicze

kod linii IATA
ICAO
YM
MGX

założone
1994

trasy
12

wielkość floty
6

www.montenegroairlines.com

Montenegro Airlines - czarnogórskie narodowe linie lotnicze z siedzibą w Podgoricy. Głównym hubem jest Przystań powietrzny Podgorica.

Ponieważ obiekt umysłowy tego artykułu ma formę jedynie zalążkową, pomóż nam ją powiększyć, o jak bardzo dysponujesz odpowiednimi źródłami.
Prosimy, zapoznaj się nasamprzód z zasadami a zaleceniami edytowania Wikipedii.

read comments (0)

Katastrofa lotnicza powyżej Lockerbie miała obszar 21 grudnia 1988 ponad Lockerbie eksplodował jankeski aeroplan Boeing 747 (Jumbo Jet) linii Ojciec niebieski American World Airways (lot 103) lecący z Londynu do Nowego Jorku z 259 pasażerami na pokładzie. Wszyscy zginęli, a spadające pozostałości samolotu zabiły oraz 11 mieszkańców miasta. Erupcja będąca wynikiem podłożenia na pokładzie bomby, była największym zamachem terrorystycznym w historii nim atakiem na World Trade Center 11 września 2001.

Spis treści

• 1 Kurs wydarzeń
  • 1.1 Przygotowania
    • 1.1.1 Kontrowersje
  • 1.2 Katastrofa
• 2 Skutki zamachu
• 3 Zobacz też
• 4 Linki zewnętrzne

//

Tok wydarzeń

Przygotowania

Jest to bieg wydarzeń, przyjęty przez szkocką prokuraturę: 20 grudnia 1988, Abdel Basset Ali Mohamed al-Megrahi i Al Amina Khalif Fhimah jak jeden mąż przygotowali bombę w radiomagnetofonie Toshiba 8016. Usunięto niektóre części, a na ich obszar wstawiono szwajcarski zegar MST-13, tudzież semtex, zamieniając radiofonia na bombę zegarową. Walizka z bombą, została opatrzona skradzioną naklejką JFK Rush, oznaczającą że jest to zabłąkany ładunek, jaki podczas gdy najszybciej musi odnaleźć się na lotnisku Johna F. Kennedy’ego w Nowym Jorku.

Następnego dnia, walizka zostaje nadana na lotnisku Luqa w La Valetcie. Leci lotem KM 180 do Frankfurtu ponad Menem nie wzbudzając niczyich podejrzeń. Podług dokumentów lotniska we Frankfurcie, maltański ciężar zostaje przyjęty w stacji kontrolnej 206, o godzinie 13:07. Potem jest zarządzany do wyjścia 44 terminalu B. W tamtym miejscu trafia na pokład Boeinga 727 linii PanAm mającego za chwile zaskoczyć w przelot PA103A do Londynu, kto jest łącznikiem do właściwego lotu PA103. Na lotnisku Heathrow, dokąd pasażerowie lecący z Frankfurtu przesiedli się na pokład Boeinga 747, i dokąd wsiedli nowi pasażerowie, walizka również nie wywołuje podejrzeń. Zostaje załadowana do kontenera AVE 4041.

Kontrowersje

Wersja przyjęta przez szkocką prokuraturę, wywołuje nieraz kontrowersje. Mimo że kurs wydarzeń przez nią przyjęty jest spójny i koherentny, to jest dozwolone zatwierdzić za wątpliwe żeby terroryści nadali ekwipunek na Malcie, nadal licząc na zbieg okoliczności. Na pokładzie nieco miejsc pozostało pustych, co wykorzystało wielu twórców teorii spiskowych, twierdząc że ważne osoby były wprzódy ostrzeżone o katastrofie. Na pokład nie wsiedli m.in. Roelof Wino Botha - były szef rządu RPA, Steve Green - urzędnik państwowy DEA natomiast John McCarty - reprezentant USA na Cyprze. Potwierdzono niemniej jednak, że na parę dni nim zamachem ambasady Stanów Zjednoczonych w Moskwie i Helsinkach otrzymały telefony z informacją że stalowy ptak z Frankfurtu do Nowego Jorku prawdopodobnie być obiektem ataku.

Katastrofa

Boeing 747 Maid of the Seas (Morska Pannica), dowcip N739PA nie był nietradycyjny, niemniej jednak w całości efektywny, skoro we wrześniu 1986 został wyremontowany. Kapitanem był Jim MacQuarrie, hartowny cicerone z 11 tysiącami wylatanych godzin, z czego 4 tysiące w jumbo jetach. O godzinie 18.25 stalowy ptak późny o 25 minut startuje z lotniska. O godzinie 19 aeroplan znajdujący się na wysokości 9400 m otrzymuje od Kontroli Ruchu Lotniczego (Shanwick Oceanic Control Center) akceptacja na wybieg powyżej Wielka woda Atlantycki. W pewnym momencie zjednoczenie zostaje przerwane, a kontrolerzy ruchu patrzą podczas gdy rezonans radarowe Boeinga rozpada się na parę części, a piloci lecący wzdłuż po chwili informują o zauważeniu eksplozji na niebie. Wedle odczytów z czarnej skrzynki erupcja bomby umiejscowionej w lewej części kadłuba nastąpił o godzinie 19.02 . O godzinie 19.05 resztki samolotu spadają na Lockerbie. Niechybnie, zamachowcy w swoich planach nie uwzględnili opóźnienia, myśląc że pocisk wybuchowy eksploduje ponad oceanem, co nie całkiem uniemożliwiłoby powiedzenie przyczyn katastrofy. Część kadłuba połączona ze skrzydłem, uderzyła w ulicę Sherwood Crescent, wybijając krater o 47 metrach szerokości, 60 metrach długości i ciemny na 15 metrów. To właśnie na tej ulicy zginęły wszystkie ofiary z Lockerbie.

Skutki zamachu

Odpowiedzialnością za zamachnięcie się obciążono dwóch agentów libijskiego wywiadu - Abdelbaseta Ali Mohmeda Al Megrahiego i Al Amina Khalifa Fhimaha, którzy mieli go wywiązać się w odwecie za zbombardowanie przez Amerykanów Trypolisu i Bengazi 14 kwietnia 1986, w toku którego o nieco nie zginął Muammar al-Kadafi. Odpowiedź odmowna wydania oskarżonych szkockiemu wymiarowi sprawiedliwości spowodowała nałożenie przez ONZ sankcji gospodarczych na Libię w 1992. W drobny mak w 1999 Muammar al-Kadafi wydał zgodę na ekstradycję zamachowców i w wyniku rozprawy nim sądem w holenderskiej bazie wojskowej USA Camp Zeist 31 stycznia 2001 Al Megrahi został zmuszony na dożywocie oraz Fhimaha uniewinniono. 16 sierpnia 2003 poziom libijski podpisał ugodę i wziął na siebie zadłużenia za machnięcie powyżej Lockerbie tudzież zobowiązał się wypłacić rodzinie każdej z ofiar po 10 milionów dolarów w efekcie czego sankcje ONZ zostały zniesione.

Pośrednio skutkiem zamachu był również gnicie w 1991 linii Bóg American World Airways, na które Związkowy Dyrekcja Lotnictwa USA nałożył karę w wysokości 630 000 dolarów za luki w systemie bezpieczeństwa na lotnisku we Frankfurcie. Efektem tego było ok. 300 spraw sądowych, które przewoźnikowi wytoczyły rodziny ofiar katastrofy, co doprowadziło firmę do bankructwa.

Wśród ofiar katastrofy powyżej Lockerbie znalazło się m.in. 35 studentów Uniwersytetu Syracuse (USA). Upamiętnieniem ofiar, w tym również amerykańskich studentów, zajęła się głównie miejscowa buda średnia - Akademia Lockerby, co zaowocowało wzajemną bliską współpracą obu szkół. Akademię Lockerby terroryzm dotknął wprost również 17 lat później. 28-letnia absolwentka tej szkoły - Helen Jones stała się ofiarą innego aktu terroru - wybuchu bomby w londyńskim metrze pośrodku stacjami King’s Cross i Russell Square w toku zamachów bombowych w Londynie 7 lipca 2005.

Zobacz też

• Terroryzm
• Zamach w Londynie 7 lipca 2005
• Zamach na World Trade Center i Pentagon

Linki zewnętrzne

• Le Figaro: sprawcą zamachu na stalowy ptak Król niebios Am był Iran, nie Libia
• Katastrofa w Lockerbie
• Strona upamiętniająca historię linii Pan-Am
• 7/7: Blitz on Britain: Helen survived Lockerbie, now she’s missing

read comments (0)

Ten paragraf wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
By poczynić go weryfikowalnym, wypada podarować przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Niektóre informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji.
Do weryfikacji: fakty: np. w Arlington nie ma lotniska

Ten punkt wymaga dodania linków wewnętrznych. Jeżeli możesz, dodaj je teraz.

Iżby zdobyć taki skutek: hipoteza, kota, Witolda Gombrowicza, lodowce górskie - linki tworzymy wedle składni: ”’.

Przedtem zapisaniem sprawdź, azaliż linki nie prowadzą do stron ujednoznaczniających.

Ten paragraf wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi.
Powinno się w przed usprawnić: krój - ma obowiązek mieć encyklopedyczną formę.
Po wyeliminowaniu wskazanych do góry niedoskonałości prosimy ustrzec się próbka {{Wymuskać}} z kodu tego artykułu.

Katastrofa lotnicza w Waszyngtonie - nieszczęśliwy wypadek z udziałem Boeinga 737, amerykańskiego towarzystwa lotniczego Air Florida (rejs nr 90 - “Palm 90″), która wydarzyła się 13 stycznia 1982 roku w stolicy stanów Zjednoczonych - Waszyngtonie. Zginęło 78 osób, w tym czwórka osoby na ziemi.

Spis treści

• 1 Wstęp
• 2 Opóźnienia
• 3 Początek i katastrofa
• 4 Przedsięwzięcie ratownicza

//

Wstęp

Boeing 737 w styczniu 1982 r.

13 stycznia 1982 roku był w Waszyngtonie dniem niezmiernie mroźnym i śnieżnym. W drugim tygodniu nowego roku, całe wschodnie brzeg kraju został sparaliżowane przez rekordowe mrozy, zamiecie śnieżne i niezmiernie intensywne opady śniegu. Aura zmusiła władze do zamknięcia szkół, gros urzędów poprzednio zakończyła pracę - łącznie z samym Kongresem. Złowróżbny ciemność zimy padł chociażby na upalną Florydę.

O godzinie 11:00 przystań aeronautyczny w Miami opuścił rejs nr 95, towarzystwa Air Florida, kierując się w stronę Waszyngtonu. Trzynastoletni Boeing 737-222 B (nr. rejestracyjny: N62AF) pył w planach coraz tego samego dnia ponowić się lotem nr 90 na Florydę - do Twierdza Lauderdale, przez Tampę.

Opóźnienia

O godzinie 13:29 aeroplan wylądował w Narodowym Porcie Lotniczym w Waszyngtonie. Machina zajęła obszar blisko bramce B12 - za nieznacznie powyżej 45 minut na nowo miała wymontować się od ziemi, tymczasem potoczny gnicie lotu uległ zmianie. Okazało się, że aerodrom z powodu niezmiernie potężnej zamieci otwarte zostało wówczas w godzina dwunasta i od nowa wymagało unieruchomienia. Załoga lotniska musiał odśnieżyć pasmo nr 18/36.

O godzinie 13:38 zamknięto przystań powietrzny na przedmieściach Waszyngtonu - w Arligton. Planowany okres otwarcia przewidziano na 14:30. Wszelako prosty blisko bramce B12 płatowiec był dogłębnie pokrywany co chwila pokaźniejszą warstwą śniegu. By nie rozszerzać się procedur poprzednio startem, kapitan rejsu nr 90 - Larry Wheaton - przed czasem polecił stworzyć podwaliny odśnieżanie skrzydeł i kadłuba maszyny.

O godzinie 14:20 załoga naziemny rozpoczął odśnieżanie lewej partii Boeinga, wszak chemiczna materiał - w formie ciekłego sprayu - dziewka służebna do usuwania pokrywy śnieżnej z kadłuba, została rozprowadzona zaledwie na długości wokół trzech metrów, albowiem kapitan przerwał operacje z powodu dalszego wydłużenia czasu postoju w Waszyngtonie.

O godzinie 14:30 wbrew trwającego opóźnienia, 74 podróżnych zajęło miejsca na pokładzie rejsu nr 90 do Tampy. W piętnaście minut później, kapitan na odrodzenie się zarządził odśnieżanie maszyny. Pierw oczyszczono lewą stronę odrzutowca. Mechanicy nie zabezpieczyli wprawdzie w żaden droga silników samolotu. Jak dziesiątka po trzeciej, klarowanie odrzutowca zostało zakończone, pracownicy naziemny zgłosił jeno warstwę “niewielkiego pyłu” śniegowego na skrzydłach.

Port powietrzny został skłonny o 14:53. Pasażerowie z pokładu rejsu nr 90 mieli nadzieję, rychłego opuszczenia lotniska. Na pokładzie znajdowało się 74 pasażerów, w tym trójka dzieci i pięcioosobowa ekipa. Zarówno kapitan - Larry Wheaton - podczas gdy i II przewodnik - Roger Pettit - od ostatnio służyli w liniach Air Florida.

O godzinie 15:15 wszystkie wejścia do samolotu zostały zablokowane i po ośmiu minutach machina rozpoczyna posunięcie wypychania(ang. push-back) z bramki B12. Rejs nr 90 jest jedenasty w kolejne do opuszczenia portu lotniczego. Machina kołuje za DC-9, nowojorskich linii lotniczych (New York Air) - a więc to obecnie szesnasta machina w kolejce do odlotu. W trakcie procedur kołowania na pasmo, na kadłubie i skrzydłach maszyny w dalszym ciągu tworzyła się nawierzchnia śniegu i lodu, stąd kapitan Wheaton zadecydował, że użyje gorącego strumienia sprężonych gazów, wylatujących z silników kołującego przedtem nimi DC-9 do stopienia choć części warstwy białego puchu.

Początek i katastrofa

Godzina 15.38. Aeroplan kończy kołowanie, zajmując obszar startowe na pasie nr 36. W tym momencie, rejs nr 90 ma w tym momencie nad półtorej godziny opóźnienia.

Godzina 15.57.42 Po obtarcie samolotu DC-9, przychodzi era na rejs nr 90 Air Florida. W kokpicie maszyny, ekipa sprawdza tzw. “checklist” (projekt, obejmujący “wspominający” wszystkie przedstartowe procedury). Chwilę później, ekipa otrzymuje przyzwolenie na początek. O 15.58, machina zaczęła się rozpędzać. Toż po chwili - II oprowadzacz zauważa problemy. Problemy - przede wszystkim z osiągnięciem prędkości startowej - spostrzegają plus niektórzy pasażerowie, często odbywający rejsy samolotami. Jeden z ocalałych stwierdził, że machina wystartowała z prędkością o mrowie mniejszą, aniżeli statystycznie. Nie bacząc na czterokrotnego zwrócenia uwagi przez II pilota, kapitan nie przerywa startu. W ciągu 45 sekund, machina przemierzyła nieznacznie pod spodem 1,6km pasa startowego i wówczas w tamtym czasie osiągnęła prędkość startową. Na przestrzeni rutynowego startu zajęłoby to zaledwie pół minuty i właśnie jeden kilometr pasa.

Po oderwaniu się od pasa startowego, urządzenie mechaniczne zaczęła się zakładać. Przecież po chwili, zaczęły nią taszczyć silne wibracje, jej dziób opadł, w kokpicie pojawił się alert przeciągnięcia, “stick shaker” uruchomił się wnet po oderwaniu kół podwozia Boeinga od ziemi! Samolot odrzutowy zaczął niebezpiecznie scalać się do mostu 14. ulicy. Z powodu śnieżycy, na trasie utworzył się bezpiecznik. Pilnie - kierowcy aut, spoglądający w stronę portu lotniczego - ujrzeli niebezpiecznie chylącą sie ku przedtem sylwetkę rejsu nr 90. Sekundy później, stalowy ptak runął na most…

Godzina 16.01. Wyłącznie w parę sekund po obtarcie, stalowy ptak uderza i z łatwością przecina zachodnie bariery północnego przęsła mostu niedaleko 14. ulicy, zmiatając dwunastometrowy wydział konstrukcji, 29 metrów balustrady i miażdżąc szóstka pojazdów osobowych i zahaczając o frakcja holownika - jego prowadzący właśnie cudem uniknął śmierci. Czterech innych ludzi nie miało takiego szczęścia. Innych czterech doznało obrażeń, w tym jedna podmiot odniosła poważne rany. Podwozie maszyny minęło niektóre auta w odległości często kilkunastu centymetrów! W chwilę później, urządzenie mechaniczne - z 79 osobami na pokładzie - runęła do lodowatych, skutych grubą krą, wód rzeki Potomac.

Ruch ratownicza

Katastrofę przeżyło 5 osób. Czworo z nich zawdzięcza życie innemu pasażerowi, Arlandowi D. Williams Jr., kto - kiedy przyleciał śmigłowiec ratowniczy - nie skorzystał z potencjał ratunku, ale w ślad za podawał linę ze śmigłowca innym ocalałym. Tenże zginął, utonąwszy przedtem śmigłowiec, po uratowaniu innych osób, zdążył wrócić po niego. Identyczność Williamsa przez niejaki era pozostawała tajemnicą i był on określany jak “szósty pasażer”, co dodawało jego postaci aury tajemniczości. Wniwecz został on zidentyfikowany, bo jak jedyna z ofiar zginął na pokłosie utonięcia, a nie obrażeń powstałych w chwili katastrofy. Piąta z ocalałych osób została uratowana przez pracownika biura Kongresu, Lennego Skutnika, jaki skoczył do lodowatej wody i wyciągnął tonącą kobietę z rzeki.

Katastrofa lotu Air Floryda nr 90, a wyraźnie powierzchowność Arlanda D. Williams Jr. i Lennego Skutnika, jest często ukazywana jak przypadek odwagi i poświęcenia zwykłych ludzi w obliczu zagrożenia. Prezydent Ronald Reagan w pojedynkę odznaczył Skutnika i wręczył pośmiertne medal rodzinie Williamsa.

read comments (0)

ATIS (Automatic Końcówka Information Service) jest to nadawany cały czas oficjalna informacja, w postaci nagrania, obejmujący najważniejsze dane operacyjne i zdolność meteorologiczne na lotnisku. Piloci przeciętnie wysłuchują komunikatu ATIS nim skontaktowaniem się z kontrolą lotniska. Komunikaty są aktualizowane jak nastąpi znacząca szychta w zawartych informacjach. Kolejne aktualizacje komunikatów oznaczone są kolejnymi literami alfabetu. Informacje zawarte w komunikacie ATIS pochodzą średnio z dwóch źródeł: stacji meteorologicznej tudzież kontroli lotniska (TWR). Komunikaty ATIS są krańcowo przydatne na dużych lotniskach, dokąd zmniejszają ciężar kontrolerów i zwalniają pasma radiowe przeznaczone do komunikacji.

Spis treści

• 1 Osnowa komunikatu ATIS:
• 2 ATIS w Polsce
  • 2.1 ATIS Warszawa
  • 2.2 ATIS Kraków
• 3 Zobacz też

//

Zrąb komunikatu ATIS:

1. Zapowiedź:
This is Warsaw information DELTA.
Observation at one three three zero.
Kolejna cyfra alfabetu (tu D) identyfikuje dotychczasowy wiadomość oficjalna. Wedle tego rewizor upewnia się że przewodnik dysponuje aktualnymi danymi. Oficjalna informacja Delta opisuje kondycja z godziny 13:30.

2. Dana operacyjna o podejściu i kierunkach lądowania i startu.
Expect radar vectoring to runway three three.
Arrival runway three three, departure runway two niner.
VOR/DME OKE unserviceable.
Normalnie dostępne wybieg na ILS tendencja 33 (niechybnie że przewodnik poprosi o inne). Gdyby układ podejścia jest wyposażony w dalmierz DME podaje się ILS/DME. Do lądowania ruchliwy jest skłonność 330°, do startów skłonność 290°. W razie potrzeby podaje się plus informacje o działaniu urządzeń lotniskowych ewentualnie zamknięciu dróg startowych.

3. Pozycja kosztowny startowej.
Runway condition…

4. Ranga przejściowy.
Transition level six zero.
Stopień przejscia ze standardu QNH na QNE.

5. Wiatr powierzchowny (QAN).
Wind 310 degrees, 5 knots.

6. Widoczność pionowa (QBA, wertikal visibility).
Visibility one kilometer.

7. Widzialność obok cenny startowej (RVR - Runway Visual Range).
Runway visibility 2550 m.

8. Zachmurzenie (QBB) i względna stopień pierwiastek chmur.
Clouds few on 1600 feet, broken on 3000 feet.
Zachmurzenie zasadniczo podaje się w ósmych częściach (octas; Amerykanie podają w dziesiątych - tenths). W komunikatach mówionych przekłada się wg klucza:

• sky clear (SKC);
• few (FEW: 1/8 - 2/8);
• scattered (SCT: 3/8 - 4/8);
• broken (BKN: 5/8 - 7/8);
• overcast (OVC: 8/8).

9. Wysoka temperatura i wilgoć (QMU).
Temperature 15, dew point 3.

10. Ciśnienie atmosferyczne.
QNH 1015 hectopascals.

11. Zjawiska meteorologiczne (meteorological phaenomena).

12. Przewidywanie na lądowanie.

13. Finał komunikatu.
You have received information DELTA.

ATIS w Polsce

ATIS Warszawa

Aktualny wiadomość oficjalna ATIS na rzecz Portu Lotniczego im. Fryderyka Chopina na warszawskim Okęciu jest dozwolone odsłuchać przy warszawskim numerem telefonu (22)650 21 11 ewentualnie na czestotliwości 120,45 MHz.

ATIS Kraków

Natomiast oficjalna informacja na rzecz Portu Lotniczego Gród podwawelski Airport w podkrakowskich Balicach osiągalny jest przy numerem telefonu (12) 455 61 36 bądź na częstotliwości 126,125 MHz.

Zobacz też

• Depesza METAR
• Depesza TAF
• NOTAM

read comments (0)

Rozbieg jest to podejście, jaką aeroplan albo hydroplan musi rozbić, by nabić w butelkę odpowiedniej prędkości niezbędnej do tego, by wzbić się w powietrze.

Długość rozbiegu determinuje minimalną rozciągłość pasa startowego, z jakiego wiadomy płatowiec być może manewrować. Na rozciągłość rozbiegu mają oddziaływanie takie czynniki kiedy dużo startowa, siła silnika, śmigło, zakres skrzydła wpływowy na siłę nośną.

Ponieważ treść poznawcza tego artykułu ma formę jedynie zalążkową, pomóż nam ją powiększyć, o do tego stopnia dysponujesz odpowiednimi źródłami.
Prosimy, zapoznaj się pierw z zasadami tudzież zaleceniami edytowania Wikipedii.

read comments (0)

Asiana Airlines

koreańskie linie lotnicze

kod linii IATA
ICAO
OZ
AAR

założone
1988

należy do sojuszu
Star Alliance

trasy
77

wielkość floty
59(+3 zamowione)

Asiana Airlines - linie lotnicze, etniczny transportowiec Korei Połuniowej, członek Star Alliance. Głównym hubem jest Przystań powietrzny Incheon i Gimpo. Flotylla liczy 59 samolotów.

Airbus 320-200

Zestaw danych treści

• 1 Flota
• 2 Porty docelowe
  • 2.1 Wuj sam Północna
  • 2.2 Azja
  • 2.3 Europa
  • 2.4 Oceania
• 3 Linki zewnętrzne

//

Flota

• Airbus A320 - 5
• Airbus A321-100 - 2
• Airbus A321-200 - 9
• Airbus A330-300 - 5
• Boeing 737-400 - 7
• Boeing 737-500 - 3
• Boeing 747-400 - 2
• Boeing 747-400M - 6
• Boeing 747-400F - 6
• Boeing 767-300F - 1
• Boeing 767-300ER - 7
• Boeing 777-200ER - 7(2 zamowione)
• Boeing 767-300ER - 0(1 zamowiony)

Porty docelowe

Stany zjednoczone ameryki północnej Północna

•  Kanada
  • Calgary (przystań powietrzny Calgary) cargo
•  Stany Zjednoczone
  • Anchorage (przystań powietrzny Anchorage-Ted Stevens) cargo
  • Boston (przystań powietrzny Boston) cargo
  • Chicago (przystań powietrzny Chicago-O’Hare)
  • Los Angeles (przystań aeronautyczny Dola Angeles)
  • Nowy Jork (przystań powietrzny Johna F. Kennedy’ego)
  • San Francisco (przystań aeronautyczny San Francisco)
  • Seattle (przystań aeronautyczny Seattle-Tacoma)

Azja

•  Chiny
  • Changchun (przystań aeronautyczny Changchun-Longija)
  • Changsha (przystań aeronautyczny Changsha)
  • Chengdu (przystań powietrzny Changdu)
  • Chongqing (przystań aeronautyczny Chongqing)
  • Dalian (przystań aeronautyczny Dalina)
  • Guangzhou (przystań aeronautyczny Guangzhou)
  • Guilin (przystań aeronautyczny Guilin)
  • Haikou (przystań powietrzny Haikou)
  • Hangzhou (przystań aeronautyczny Hangzhou-Xiaoshan)
  • Harbin (przystań powietrzny Harbin)
  • Hongkong (przystań powietrzny Hongkong)
  • Mundanjiang (przystań aeronautyczny Mundanjiang)
  • Nankin (przystań powietrzny Nankin)
  • Pekin (przystań aeronautyczny Pekin)
  • Qingdao (przystań aeronautyczny Qingdao)
  • Szanghaj
    • (port aeronautyczny Szanghaj-Hongqiao)
    • (port aeronautyczny Szanghaj-Pudong)
  • Shenyang (przystań powietrzny Shenyang-Taoxian)
  • Shenzhen (przystań aeronautyczny Shenzhen)
  • Tianjin (przystań aeronautyczny Tianjin)
  • Weihai (przystań powietrzny Weihai)
  • Xi’an (przystań powietrzny Xi’an)
  • Yanji (przystań powietrzny Yanji)
  • Yantai (przystań powietrzny Yantai)
•  Filipiny
  • Angeles City (przystań aeronautyczny Diosdado)
  • Cebu (przystań aeronautyczny Mactan-Cebu)
  • Manila (przystań aeronautyczny Manila)
•  Indie
  • Delhi (przystań powietrzny Indira Gandhi)
•  Japonia
  • Asahikawa (przystań powietrzny Asahikawa)
  • Fukuoka (przystań powietrzny Fukuoka)
  • Fukushima (przystań aeronautyczny Fukushima)
  • Hiroshima (przystań powietrzny Hiroshima)
  • Kumamoto (przystań powietrzny Kumamoto)
  • Matsuyama (przystań aeronautyczny Matsuyama)
  • Miyazaki (przystań powietrzny Miyazaki)
  • Nagoja (przystań powietrzny Nagoja-Chūbu)
  • Okinawa (przystań powietrzny Okinawa)
  • Osaka (przystań aeronautyczny Kansai)
  • Sendai (przystań powietrzny Sendai)
  • Takamatsu (przystań powietrzny Takamatsu)
  • Tokio
    • (port aeronautyczny Tokio-Haneda)
    • (port powietrzny Narita)
  • Toyama (przystań powietrzny Toyama)
  • Yonago (przystań powietrzny Yonago)
•  Kambodża
  • Phnom Penh (przystań powietrzny Phnom Penh)
  • Siem Reap (przystań aeronautyczny Siem Reap)
•  Kazachstan
  • Ałma-Ata (przystań powietrzny Ałma-Ata)
•  Korea Południowa
  • Cheju (przystań powietrzny Cheju)
  • Chinju (przystań powietrzny Chinju)
  • Ch’ŏngju (przystań aeronautyczny Ch’ŏngju)
  • Kwangju (przystań aeronautyczny Kwangju)
  • Mokpo (przystań aeronautyczny Muan)
  • Pohang (przystań powietrzny Pohang)
  • Pusan (przystań aeronautyczny Pusan)
  • Seul
    • (port aeronautyczny Seul-Gimpo)
    • (port aeronautyczny Seul-Inczhon)
  • Taegu (przystań aeronautyczny Taegu)
  • Ulsan (przystań aeronautyczny Ulsan)
  • Yeosu (przystań powietrzny Yeosu)
•  Malezja
  • Kota Kinabalu (przystań powietrzny Kota Kinabalu)
  • Penang (przystań powietrzny Penang) cargo
•  Rosja
  • Chabarowsk (przystań aeronautyczny Chabarowsk)
  • Jużno-Sachalińsk (przystań aeronautyczny Jużno-Sachalińsk)
•  Singapur
  • Singapur (przystań powietrzny Changi)
•  Tajlandia
  • Bangkok (przystań powietrzny Bangkok-Suvarnabhumi)
  • Phuket (przystań aeronautyczny Phuket) sezonowo
•  Republika Chińska
  • Tajpej (przystań aeronautyczny Tajpej-Taiwan Taoyuan)
•  Uzbekistan
  • Taszkent (przystań aeronautyczny Taszkent)
•  Wietnam
  • Hanoi (przystań powietrzny Hanoi)
  • Ho Chi Minh (przystań powietrzny Pląs Son Nhat)

Europa

•  Austria
  • Wiedeń (przystań aeronautyczny Wiedeń-Schwechat) cargo
•  Belgia
  • Bruksela (przystań aeronautyczny Bruksela) cargo
•  Francja
  • Paryż (przystań aeronautyczny Paryż-Roissy-Charles de Gaulle)
•  Holandia
  • Amsterdam (przystań aeronautyczny Amsterdam-Schiphol) cargo
•  Niemcy
  • Frankfurt (przystań aeronautyczny Frankfurt)
•  Wielka Brytania
  • Londyn
    • (port aeronautyczny Londyn-Heathrow)
    • (port aeronautyczny Londyn-Stansted) cargo

Oceania

•  Australia
  • Sydney (przystań powietrzny Sydney-Kingsford Smith)
•  Mariany Północne
  • Saipan (przystań aeronautyczny Saipan)

Linki zewnętrzne

• Strona oficjalna

read comments (0)

Układ wspornikowy - oprawa samolotu nie niełatwy zamontowania zastrzałów do podtrzymania skrzydeł. Jest to realizowane na skroś wykonanie przez ramię dźwigaru o odpowiedniej wytrzymałości.

Samoloty w tym układzie charakteryzują się zmniejszonym oporem czołowym tudzież interferencyjnym. Oprawa przeważnie dzisiaj stosowany.

read comments (0)