Samoloty, balony, spadochrony

Czesław Malinowski (ur. 14 lipca 1912 w Konecku k/ Nieszawy na Kujawach, zm. 18 listopada 1986 w Warszawie), nasz aeronauta nawigator, odznaczony Virtuti Militarii, flight lieutenant RAF, żart ewidencyjny RAF P-0.667, wieloletni nawigator PLL LOT. W starszych dokumentach używana również była inna odmiana nazwiska - Czesław Pobóg-Malinowski.

Spis treści

• 1 Zanim wybuchem II Wojną Światowej
• 2 Era II Wojny Światowej
• 3 Po zakończeniu II Wojny Światowej
• 4 Przypisy

//

Zanim wybuchem II Wojną Światowej

W 1931r. ukończył Kadłub Kadetów w Rawiczu, odtąd Szkołę Podchorążych Piechoty, 15 sierpnia 1933 promowany oficerem zawodowym piechoty. W pierwszej chwili służył w 71 Pułku Piechoty, zgłosił się na Szkolenie Aplikacyjny Oficerów Lotnictwa, kto ukończył w 1935r ze specjalnością lotniczą widz. Alokowany do 4 Pułku Lotnicznego w Toruniu, 41 Eskadry Liniowej od VII 1939 przemianowaną na Rozpoznawczą.

Jeszcze przedtem rozpoczęciem działań wojennych w połowie lipca 1939r. samolotem pilotowanym przez płk. pil. Bolesława Stachonia, ówczesnego dowódcę 4 Pułku Lotniczego, później D-ca Lotnictwa Armii “Pomorze” razem pchor. obs. Janem Klocek,z rozkazu dowódcy Armii “Pomorze” wykonał rozpoznanie fotograficzne i wzrokowe wojsk natomiast instalacji wojskowych w tym lotnisk w okolicach Królewca i Olsztyna (Prusy Wschodnie) natomiast powyżej granicą z Wolnym Miastem Gdańskiem. .

Do wybuchu wojny wylatał 150h i awansował do stopnia porucznika.

Era II Wojny Światowej

W czasie kampanii wrześniowej wykonał największej rangi i ostatani przelot bitny na przedmiot swojej eskadry.

2.IX z lotniska Zdunowo ekipa w składzie por.obs Czesław Malinowski, ppor. pil. Bolesław Kuzian i st. szer Tadeusz Rybacki, dokonała rozpoznania wojsk nieprzyjaciela na drogach w rejonie Olsztynek - Nidzica - Wielbark (powyżej ówczesnymi Prusami Wschodnimi). Wedle relacji obserwatora por. Malinowskiego zrzucono plus bomby na stację kolejową w Nidzicy. Było to pewnie zupa bombardowanie obręb III Rzeszy w czasie II Wojny Światowej, atoli była to samodzielna postępowanie personelu eskadry, wykonana w trakcie lotu rozpoznawczego, a nie uprawianie rozkazu bojowego wyższego dowództwa.

11.IX w czasie przelotu ostatniego samolotu PZL.23B Karaś na nowe aerodrom w Brześciu ponad Bugiem, płatowiec został ostrzelany przez mysliwce nieprzyjaciela, a wadliwy stalowy ptak rozbił się w trakcie lądowania.

18.IX co do jednego z resztą eskadry przekroczył granicę polsko-rumuńską. Internowany w obozie w Craiovej, nuże na początku października ewakuował się do Jugosławii, a później do Francji i w końcu Wielkiej Brytanii.

Od grudnia 1940 służył w 301 Dywizjonie Bombowym “Ziemi Pomorskiej”.

Podczas 2 bizon lotów bojowych uczestniczył w bombardowaniu floty inwazyjnej w portach powyżej kanałem La Manche, w nalotach ponad Berlin, Bremę, Zagłebie Ruhry etc. Społem z innymi załogami RAF brał wkład w operacji przeciw pancernikom Kriegsmarine Gneisenau i Scharnhorst.

Po zakończeniu lotów bojowych pracował jak nauczyciel nawigacji w ośrodku szkoleniowym w Brighton.

Po zakończeniu II Wojny Światowej

Korzystając z potencjał na rzecz demobilizowanych lotników, zdobył uprawnienia nawigatora cywilnego lotnictwa komunikacyjnego.

W 1947 społem z rodziną powrócił do Polski.

Od 15.09.1947 pracownik w PLL “LOT”. Ze względu na ograniczone ufność władzy ludowej sporadycznie w powietrzu, głównie jak wykorzystywany w charakterze naziemny nauczyciel nawigator. W lutym 1954 w czasie kolejnej fali represji zwolniony z PLL “LOT” z wilczym biletem do jakiejkolwiek pracy. Przez 1,5 roku pracował urywkami jak robotnik budowlaniec, a później jak magazynier w PKS. Wiosną 1957r z racji październikowej odwilży mógł ponowić się do pracy w PLL “LOT”, a w 1958 do latania. W dwie lata później jak jeden z pierwszych odbył przeszkolenie na nowoczesnych turbosmigłowych samolotach Ił-18.

Do czasu emerytury w 1975r wylatał w PLL “LOT” nad 7 mln kilometrów, spędzając nad 12 tys godzin w powietrzu.

Poza pracą działał w Zespole Nawigacji PAN a Kole Lotniczym ZBOWiD blisko PLL “LOT”.

Będąc obecnie na emeryturze razem z kolegą pilotem Klemensem Długaszewskim, również wieloletnim pracownikiem PLL “LOT” został symbolicznym ojcem chrzestnym nowego samolotu typu Ił-62M, któremu nadali reputacja allel. Władysława Sikorskiego (kawał SP-LBD)

Odznaczenia wojskowe:

• VM - Medal Virtuti Militari Srebrzysty Krucyfiks V klasy. nr krzyża 9.546
• KW - Krucyfiks Walecznych, 4-krotnie,
• DSC - Distinguished Flying Cross

Przypisy

1. ↑ Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918 - 1939. Stolica Polski: Firma wydawnicza Komunikacji i Łączności, WKŁ, 1989. ISBN 83-206-0760-4. 
2. ↑ Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Stolica Polski: Firma wydawnicza Komunikacji i Łączności, WKŁ, 1982. ISBN 83-206-0281-5. 
3. ↑ Janusz Piekałkiewicz: Wojna w powietrzu 1939 - 1945. Stolica Polski: Przedstawicielstwo Wydawnicza Jerzy Mostowski, 2001. ISBN 83-7250036-3. 

read comments (0)

Współrzędne: 49°26′28″ N 7°35′29″ E49.4411111 7.5913889 (Ramstein Air Base)

Ramstein Air Base

Ramstein, Niemcy

Typ
Baza Sił Powietrznych

Historia

Używana od
15 sierpnia 1958

Dane taktyczne

Dowództwa
United States Air Forces in Europe (USAFE)

Personel bazy
• 34.000 pracowników USAF razem z rodzinami
• funkcjonariusze NATO z sił powietrznych Kanady, Fryc, Wielkiej Brytani, Francji, Belgii, Lokalny, Pepiczek, Norwegii, Danii, Holandii

Stacjonujące jednostki
• 86 Frakcja Powietrzne USAF
  (86th Airlift Wing)
• 435 Ramię Powietrzne
  (435th Air Base Wing)
• 521 Ramię Operacji
  Powietrznych
  (521st Air Mobility Operations Wing)

Dane operacyjne

Użytkownicy

USA, NATO

Wieża kontroli lotów i hangary w Ramstein AB

Ramstein Air Base - największa amerykańska kontakt lotnicza w Europie, sadyba United States Air Forces in Europe - (USAFE) (Dowództwo Amerykańskich Sił Powietrznych w Europie), równolegle jedna z największych instalacji Sojuszu Północnoatlantyckiego. Położona jest obwód miasta Ramstein-Miesenbach w zachodnich Niemczech.

W 1988 roku doszło w Ramstein do jednej z największych katastrof w historii lotnictwa. W ciągu pokazów doszło do wypadku - dwójka z samolotów wykonujących ewolucje zderzyły się i spadły na ziemię pionowo w czereda widzów. Zginęło co niemiara osób w tym żony i dzieci wielu pilotów. Od tego czasu zostały zaostrzone kodeks dotyczące organizowania pokazów lotniczych.

Zobacz też

• katastrofa lotnicza w Ramstein

Gablotka oficjalna bazy

• Ramstein Air Base

read comments (0)

Air Burundi

IATA
8Y
ICAO
PBU
Znak
AIR-BURUNDI

Data założenia
1971

Baza
Port powietrzny Bużumbura

Węzeł
Port aeronautyczny Bużumbura

Flota
2

Trasy
2

Siedziba
Bużumbura  Burundi

Air Burundi – burundyjska narodowa pasek lotnicza z siedzibą w Bużumburze. Pasek wstrzymała loty w 2007. Głównym hubem był przystań aeronautyczny Bużumbura.

read comments (0)

Air Canada

IATA
AC
ICAO
ACA
Znak
AIR CANADA

Data założenia
1939 (jak Trans-Canada Airlines)

Węzeł
Port powietrzny Toronto-Lester B. Pearson, Przystań aeronautyczny Montreal-Pierre Elliott Trudeau, Przystań powietrzny Vancouver, Przystań aeronautyczny Calgary

Węzeł rezerwowy
Port aeronautyczny Edmonton, Przystań powietrzny Halifax, Przystań powietrzny Ottawa

Program lojalnościowy
Aeroplan

Sojusz
Star Alliance

Powiązania
Maple Leaf Lounge

Flota
333

Trasy
160

Udział kapitałowy
ACE Aviation Holdings Inc.

Siedziba
Montreal  Kanada

Członkowie Zarządu
David Richardson, Montie Brewer

www.aircanada.com

Boeing 767-300 (C-GGFJ) linii Air Canada

Air Canada to kanadyjska narodowa pasek lotnicza z siedzibą w Montrealu. Oferuje loty na trasach do 240 w miejsce. Współczesny kompozycja floty liczy 332 samoloty. W 2006 roku skorzystało z niej 34 mln pasażerów. Członek i jeden z założycieli sojuszu Star Alliance.

Spis treści

• 1 Historia
  • 1.1 Linie lotnicze “Trans-Canada”
  • 1.2 Lata 80. i 90.
  • 1.3 Prywatyzacja
• 2 Innowacje
• 3 Kampania z nudą
• 4 Katastrofy
• 5 Flota
  • 5.1 Air Canada
  • 5.2 Air Canada Jazz
  • 5.3 Air Canada Jetz
• 6 Porty docelowe - Air Canada
  • 6.1 Azja
  • 6.2 Europa
  • 6.3  Kanada
  • 6.4  Meksyk
  • 6.5  Stany zjednoczone ameryki północnej Zjednoczone
  • 6.6 Karaiby
  • 6.7 Wuj sam Środkowa
  • 6.8 Oceania
  • 6.9 Stany zjednoczone Południowa
• 7 Zobacz też
• 8 Przypisy
• 9 Linki zewnętrzne

//

Historia

Linie lotnicze “Trans-Canada”

Lockheed L-10 Electra w barwach Trans-Canada Airlines.

Rodowód państwowych linii lotniczych w Kanadzie wywodzi się z państwowych kolei CNR, które były w tamtym miejscu pierwszym środkiem masowego transportu. Zwiastun Air Canada, linie Trans-Canada Airlines, zostały założone przez stopień związkowy 10 kwietnia 1936 jak towarzystwo subsydiarna CNR. Jako że była to największa towarzystwo publiczna, jej właśnie powierzono „kanadyjskie eden” w obawie, iż zostanie już podbite przez Amerykanów. Podczas gdy się później okazało, na rzecz kolei był to koncepcja na zjadanie własnego ogona. Samoloty żwawo zaczęły rywalizować z pociągami i w rezultacie z momentalnie czasu przyczyniły się do upadku kolejowej komunikacji pasażerskiej.

Nowe Ministerium Transportu wobec dowództwem ministra C.D. Howe’a potrzebowało linię lotniczą poniżej kontrolą rządu, która łączyłaby krańce Kanady od Pacyfiku do Atlantyku. Linie lotnicze Trans-Canada zakupiły dwaj samoloty typu Lockheed L-10 Electra i jednego Boeinga Stearman PT-17 Kaydet, używając 5 milionów dolarów od rządu kanadyjskiego.

Przewóz pasażerów rozpoczął się 1 września 1937 roku, podczas gdy aeroplan Lockheed L-10 Electra przewiózł dwóch pasażerów i pocztę z Vancouver do amerykańskiego miasta Seattle. Loty transkontynentalne rozpoczęły się 1 kwietnia 1939 roku z Montrealu do Vancouver, a używane zostały świeżo zakupione Lockheed L-14 Wspaniale Electras (12 samolotów) i Lockheed L-18 Lodestars (6 samolotów). Pierwsze danie stewardessy i stewardów zatrudniono 1 lipca 1938 roku, numer pracowników wzrosła do 500 osób.

W 5 lat po założeniu TCA, konkurencyjne na rzecz CNR żywot Canadian Pacific Railway (kolosalnie zasłużone w kolonizacji zachodniej Kanady) również postanowiły wyznaczyć swoje linie lotnicze. Canadian Pacific Air Lines powstały w wyniku połączenia maleńkich przewoźników specjalizujących się w obsłudze odludnych miejsc na północy. Jakkolwiek by było wybitnie ambitne, linie te przenigdy nie miały szans ze wspieranymi przez kategoria związkowy liniami, bowiem to właśnie szczebel regulował, który ma np. frunąć do Paryża albo na Odległy Jutrzenka i ustalał limity rejsów na głównych połączeniach krajowych. W rezultacie różnych zmagań finansowych, transakcji i ewolucji – dziedzic linii zachodnich alias Canadian Airlines został przyłączony do Air Canada w 2000 roku.

Siedzibę firmy i główną bazę techniczną usadowiono pomiędzy tego wielkiego kraju - w Winnipegu - wszak w 1949 roku wymogi federalne spowodowały przeprowadzkę do Montrealu.

W 1964 roku Trans-Canada została narodową linią lotniczą Kanady. W tym samym roku jakiś młody jurysta i posłaniec z Quebeku Jean Chrétien (w przyszłości prezes rady ministrów Kanady) zasugerował zmianę nazwy na “Air Canada”, co szczebel uczynił 1 stycznia następnego roku.

Lata 80. i 90.

W późnych latach 70. Air Canada odłączyła się od macierzystej korporacji CNR, stając się oddzielną korporacją publiczną. W latach 80. Air Canada popadła w długi, gdyż modernizowała flotę i zakupiła linie regionalne, podczas gdy na przypadek Air Nova i Air BC. Ustępowanie gospodarcza w Kanadzie również przyczyniła się do strat.

Deregulacja kanadyjskiego rynku lotniczego w 1987 otworzyła innym liniom lotniczym dojście do sprawiedliwej konkurencji. W 1989 Air Canada została sprywatyzowana i 43% akcji sprzzedano na rynku publicznym.

W maju 1997 Air Canada jak jeden mąż z 4 innymi liniami (Lufthansa, Scandinavian Airlines Układ, Thai Airways International i United Airlines) utworzyła syndykat Star Alliance.

W okresie 2001-2004 istniały linie Air Canda Tango, które oferowały – w sąsiedztwie minimum świadczeń - niebywale tanie połączenia między ważniejszymi miastami i nieraz trasy wakacyjne, np. na Florydę. Samoloty zdobione były tradycyjnymi insygniami Air Canada niemniej jednak w kolorze purpurowym. W zamiarze pomysłodawców Tango miało rywalizować z niskobudżetowymi przewoźnikami prywatnymi w rodzaju Canada 3000 azaliż WestJet. Linie nie przetrwały, aliści Air Canda do dziś używa określenia Tango do oznaczenia najtańszych usług.

Podobna bajka dotyczyła w okresie 2002-2004 innej, maksymalnie taniej linii - Zip z Calgary. W zamian za brak podróżnych jakichkolwiek wygód, mogła poczęstować walkę z tanim WestJetem w zachodniej Kanadzie. Armada dwunastu, wyraźnie pomalowanych Boeingów rozwoziła pasażerów w jednej przed chwilą klasie, jednakowoż i ją pochłonęła „wielka restrukturyzacja”.

Prywatyzacja

W styczniu 2001 Air Canada przejęła linie Canadian Airlines, które w tym czasie były drugimi co do wielkości liniami lotniczymi w Kanadzie. Skutkiem tego zakupu Air Canada stała się w tamtym czasie dwunastym co do wielkości przewoźnikiem na świecie. W dwanaście miesięcy po przejęciu swego największego konkurenta, Air Canada stanęła w obliczu bankructwa, zawiesiła wypłaty na obiekt wierzycieli i zażądała ochrony dóbr, którą zdjęto po roku. Nastąpiła gruntowna przebudowa firmy, tysiące pracowników straciło pracę. Na wsparcie w promocji nowego wizerunku firmy wezwano co więcej piosenkarkę Celine Dion, która zaśpiewała hit You and I, do którego słowa stworzył jeden z pracowników działu reklamy. Zwierzchni mówiony zdanie Kanady stał się na rzecz celów tejże reklamy „Nowym głosem Air Canada”. Rozwścieczyło to zależności zawodowe, które wolałyby w przeciwnym razie publikować finanse, mimo to zwierzchnictwo przekonywał, iż taka postępowanie podnosi ważność i ducha firmy. Wprowadzano podobnie oszczędności:

- pozbawienie ciepłego posiłku w klasie ekonomicznej obok lotach lokalnych do 5 godzin (są wyjątki),

- dodatkowe odsiecz za opłatą,

- malowanie kadłubów lżejszą farbą na rzecz mniejszego wyczerpania paliwa,

- inicjacja poduszek dmuchanych (lżejszych) w lotach krótkodystansowych.

Najważniejszą jakkolwiek zmianą było inkorporacja 6 mniejszych linii lotniczych poniżej sztandarem Air Canada tudzież wyznaczenie spółki zależnej Air Canada Dżez. I wtedy wówczas, w styczniu 2005 r., Air Canada weszła poniżej skrzydła rozmyślnie powołanego do jej prowadzenia montrealskiego holdingu ACE Aviation (33 tys. pracowników, obroty 10 mld dol. na rok). Montie Brewer jest prezydentem firmy, a David Richardson prezesem rady nadzorczej holdingu, kto trzyma testowy talia akcji Air Canada.

Air Canada posiada w najwyższym stopniu wyuczony hasło reklamowy, kto sobie jest dozwolone przedstawić: „At Air Canada we are not happy until you are happy.”

Głównym węzłem komunikacyjnym Air Canada jest przystań powietrzny Pearsona, kto choć niezupełnie w całości leży w Mississaudze, wyznaczony jest torontońskim. Wg brytyjskiego Institute of Wysyłka Management w 2007 - najlepsze aerodrom na świecie.

Innowacje

Narodowy spedytor wiecznie starał się o chód uprzedzać konkurencję. W 1958 linie jak pierwsze danie zainstalowały pierwowzór „czarnej skrzynki” inaczej urządzenia rejestrującego parametry lotu. Aktualnie w 1961 w charakterze zupa na świecie (2 lata zanim Amerykanami) pioniersko użyły wczesnych, konstruowanych na zamówienie komputerów Gemini do rezerwacji biletów, z zawrotną prędkością 10 transakcji na sekundę. Wyobrażony w tamtym czasie przez firme Ferranti ustrój ReserVec, wbrew że genialnie sprawdził się w działaniu, nie podbił świata. Przegrał źle z koncepcjami IBM. W 1963 społem z wprowadzeniem samolotu DC-8, jak pierwsi używają odrzutowca do przewozu frachtu.

7 grudnia 1987 Air Canada stał pierwszym na świecie przewoźnikiem, jaki zabronił palenia na pokładzie swoich samolotów. Trzy lata później w charakterze najważniejszy w Kanadzie wprowadza do floty podstawowy wzór Airbusa A320.

W 1992 drugi raz jak pierwsi w świecie, oferują pasażerom samolotu „aparat telefoniczny na wyrwanie ręki”, a w 1997 znaleźli droga na wydawanie biletów elektronicznych w tym momencie w biurach podróży. W 2000 Air Canada była pierwszą komercyjną linią na świecie, zezwalającą pasażerom w ciągu lotu na korzystanie z ich laptopów, włącznie z przekazywaniem poczty elektronicznej.

Po całowitej prywatyzacji w 1989 Air Canada wprowadziła swoją własną kartę kredytową enRoute (dziś w rękach AMEX-u). Ze względu zakupom przez nią, wolno skupiać mile podróżne i brać za dobrą monetę taniej bilety w programie Aeroplan, jaki jest konkurentem lepiej znanego programu Air Miles. Służy plus klientom Bell Canada, Costco i Esso. Niewykorzystane punkty przestają być ważne po 7 latach od transakcji.

W 2008 otwarto nowe połączenia z Manilą, więcej lotów do Europy i bezpośrednie loty do chińskiego Kantonu.

Kampania z nudą

Air Canada oferuje nieco sposobów skutecznego zabicia czasu w czasie długiego lotu. Wiekszość samolotów tradycyjnie posiada gminny gigantyczny ekran dodać małe monitorki przy sufitem co nieco rzędów, dokąd wyświetlane są wiedza telewizji CBC i hollywoodzkie filmy. W dodatku, na pokładzie Embraerów albo Aerobusa A340-500, ktokolwiek pasażer ma dojazd do systemu AVOD (dźwiękowy i wideo na życzenie).

Wraz z nowym wystrojem wnętrz we wszystkich samolotach pojawia się stopniowo zmodyfikowany układ Thales i4500. Na tylnych ścianach foteli mocowane są 9-calowe monitory sterowane dotykowo, które każdemu zapewnią indywidualną rozrywkę w postaci gier, filmów, zasób wiedzy, itd. Korzystając z podłączonego systemu GPS pasażer prawdopodobnie dowiedzieć się, dokąd właśnie się znajduje, jakie jest wobec przed gród, być może rozpoznać jego historię, atrakcje, etc. Przypuszczalnie stosować się satelitarnego radia XM. Przez porty USB w fotelu podłączyć wolno własny wyposażenie (laptopy, konsole gier i inne urządzenia).

Gdy pozbawienie życia zrzędzenie się powiedzie, pozbawienie życia głodu podobnie nie powinnio kreować problemu. Na trasach międzynarodowych serwowane są urozmaicone odsiecz, których postać zależy od wielu czynników: klasy biletu, długości lotu. Chyba że atoli przelot jest krótszy aniżeli 5 godzin jedyną opcją jest kupno zimnych przekąsk.

Katastrofy

• 1963: Najgorsza ze wszystkich nieszczęśliwy wypadek w dziejach kanadyjskiego lotnictwa. śmiały, silny DC-8 traci prędkość w toku wznoszenia się z lotniska w Dorval przy Montrealem. Po 4 minutach lotu z powodu awarii technicznej spada w pobliskie bagna. Giną wszyscy na pokładzie - 118 osób. Z powodu olbrzymiego korku na ulicach Montrealu, 8 osób spóźniło się na przelot do Toronto.

• 1970: Najgorsza nieszczęśliwy wypadek w historii lotniska Pearsona w Toronto. Ląduje DC-8 z Montrealu. Piloci popełniają błędy. W ciągu manewru lądowania tracą kontrolę ponad maszyną i kładą ją zbytnio naraz. Od skrzydła odrywa się jeden z silników uszkadzając linia paliwowy. Pomimo, to udaje się nadwerężyć aeroplan i gid próbuje drugiego lądowania na innym pasie, czystym od szczątków silnika. W trakcie nawracania, w niecałe 3 minuty od nieudanego lądowania eksploduje wyciekające olej napędowy na skrzydle. Kolejna erupcja odrzuca na ziemię nastepny motor i niszczy całe odłam. Płatowiec z potężną siłą uderza w ziemia orna golfowe wobec Bolton, nie ma żadnych szans na rzecz 109 ludzi na pokładzie.

• 1978: Pęknieta gobelin DC-9 w czasie startu z lotniska w Toronto powoduje wylecenie z pasa startowego. Giną para osoby.

• 1983: Płomień na pokładzie DC-9 powoduje awaryjne ladowanie w Hebron w Kentucky. Na nieszczęście, dopływ tlenu z pozornie w ciągu akcji ratunkowej wywołuje nagłe proliferacja się ognia na pokładzie. 23 z 41 pasażerów nie udaje się ocalić. Wśród ofiar znalazł się słynny kanadyjski wykonawca folkowy Sytuacja Rogers.

• 1983: Piloci Boeinga 767 lecącego mimo Kanady orientują się 12 km powyżej Manitobą, iż ze względu błędnej kalkulacji (przechodzono w owym czasie na ustrój metryczny) nie mają nuże paliwa. Aeroplan z 61 przerażonymi pasażerami, jak szybowiec, z martwmi silnikami (które zasilały prądem wiekszość instrumentów i ustrój hydrauliczny) śmiało ląduje lotem ślizgowym na dawnym lądowisku w Gimli, przerobionym na tory wyścigowy, poza tym ruchliwy tego dnia. ów wniwecz szczególny epizod bez ofiar staje się hałaśliwy z powodu filmowi . A stalowy ptak do dziś służy we flocie Air Canada. Cała stan wprowadzona na symulator lotów pokazała, iż jest niemożliwa do wykonania!

Flota

Air Canada

W roku wielkich przemian alias 2004, Air Canada rozpoczęła sprawa sądowa odmładzania swojej floty powietrznej. Po nad 30-letniej ekploatacji, na emeryturę wysłano wszystkie Jumbo Jety alias Boeingi 747, najpopularniejsze samoloty na świecie. Pozostałe przemalowywano, zmieniając krój loga i wystrój wnętrz. Podstawowym samolotem stał się 4-silnikowy Airbus A340, jednak będzie konsekwentnie wymieniany na modele ultranowoczesnego Boeinga 777-200LR. ów klasa samolotu jest pierwszym w historii lotnictwa cywilnego w całości zaprojektowanym na komputerze, w trójwymiarowym programie CATIA. Na skutek temu przeprowadzono testy i symulacje dopasowania, przedtem wybudowano tysiące kosztownych prototypów części i podzespołów. Ze stajni Boeinga dołączyły do floty Air Canada modele 787 Dreamliner, nadzwyczajnie paliwooszczędne, a dodatkowo szybkie i w całości wykonane z materiałów kompozytowych. To widać one będą zdominować w zagranicznej służbie Air Canada. A na krajowe połączenia planowane są sprawdzone brazylijskie Embraery, wypychając z nich do końca Airbusy.

Teraźniejsze barwy Air Canada - aeroplan Boeing 777-300ER.

Embraer E175

Barwy Air Canada lat 1994-2004 na samolocie Boeing 767-300ER

Flota Air Canada liczy 209 samolotów - czerwiec 2008.

Flota Air Canada

Samolot (Model)
Ilość
Ilość pasażerów
(Executive/Economy)
Trasy
Uwagi

Airbus A319-100
35
120 (14/106)
Stany zjednoczone Północna

Airbus A320-200
36
140 (20/120)
Stany Północna

Airbus A320-200
5
64 (64/0)
Czarter
Operowane przez Air Canada Jetz

Airbus A321-200
10
166 (20/154)
166 (24/42)
Stany Północna

Airbus A330-300
8
274 (42/232)
Atlantyckie i Zachodnie

Airbus A340-300
2
286 (30/256)
Atlantyckie i Zachodnie

Boeing 767-200/200ER
8
207 (24/183)
Kanadyjskie, Atlantyckie i Karaiby

Boeing 767-300ER
30
211 (24/187)
212 (25/187)
212 (30/182)
213 (25/188)
Atlantyckie, Zachodnie, Stany Południowa i Wschodnie

Boeing 777-200LR
6
270 (42/228)
Zachodnie
Wymieniają: Airbus A340

Boeing 777-300ER
9
(3 zamówione)
349 (42/307)
Atlantyckie i Zachodnie
Wymieniają: Airbus A340

Boeing 787-8
(37 zamówionych)(23 opcji)

Atlantyckie, Zachodnie i Stany zjednoczone Południowa
Wejście do służby w 2012 roku
Wymieniają: Boeing 767, Airbus A330

Embraer 175
15
73 (9/64)
Stany zjednoczone Północna

Embraer 190
45
(60 opcji)
93 (9/84)
Stany zjednoczone Północna

*Air Canada posiada opcje na 18 samolotów Boeing 777.

Air Canada Jazz

Bombardier Canadair Regional Jet CRJ-100/200

Regionalne linie Air Canada Dżez z siedzibą w Halifaksie to armada mniejszych maszyn (zwykle 50 foteli na pokładzie) krajowej produkcji alias Bombardiera. Obsługuje 69 połączeń krajowych, zatrudnia 6 tysięcy ludzi, głównie tych, którzy stracili pracę w wyniku reorganizacji Air Canada.

Flota Air Canada Muzyka jazzowa liczy 133 samoloty - czerwiec 2008

Flota Air Canada Jazz

Samolot (Model)
Ilość
Ilość pasażerów
(Executive/Economy)
Uwagi

Bombardier Canadair Regional Jet CRJ-100ER
24
50 (0/50)

Bombardier Canadair Regional Jet CRJ-200ER
33
50 (0/50)

Bombardier Canadair Regional Jet CRJ-705
16
75 (10/65)
Rodzaj executive jest właśnie dostępna na tym samolocie.

De Havilland/Bombardier Dash 8 100/200
34 (w pierwszej chwili 54)
37 (0/37)

De Havilland/Bombardier Dash 8 300
26
A:48 (0/48)
B:50 (0/50)

Air Canada Jetz

Filigranowe linie Air Canada Jetz posiadają właśnie jeden aeroplan, Airbus A320. Służy jak charter do transportowania rozmaitych drużyn sportowych i innych ekip. Nie ma w tamtym miejscu normalnych „ekonomicznych przedziałów”, a jedynie wszystkie możliwe konfiguracje klasy biznesowej.

Porty docelowe - Air Canada

Azja

 Chiny

• Pekin (przystań aeronautyczny Pekin)
• Hongkong (przystań powietrzny Hongkong)
• Szanghaj (przystań powietrzny Szanghaj-Pudong)

 Izrael

• Tel Awiw-Jafa (przystań powietrzny Tel Awiw-Ben Gurion)

 Japonia

• Osaka (przystań aeronautyczny Kansai)
• Tokio (przystań powietrzny Narita)

 Korea Południowa

• Seul (przystań aeronautyczny Seul-Inczhon)

Europa

 Francja

• Paryż (przystań powietrzny Paryż-Roissy-Charles de Gaulle)

 Hiszpania

• Madryt (przystań powietrzny Madryt-Barajas)

‘ Irlandia

• Dublin (przystań aeronautyczny Dublin) w sezonie

 Niemcy

• Frankfurt (przystań powietrzny Frankfurt)
• Monachium (przystań powietrzny Monachium)
• Berlin (przystań aeronautyczny Berlin-Tegel)

 Szwajcaria

• Zurych (przystań powietrzny Zurych-Kloten)

 Wielka Brytania

• Londyn (przystań powietrzny Londyn-Heathrow)
• Manchester (przystań aeronautyczny Manchester) w sezonie

 Włochy

• Rzym (przystań powietrzny Rzym-Fiumicino)

 Kanada

Alberta

• Calgary (przystań powietrzny Calgary)
• Edmonton (przystań aeronautyczny Edmonton)
• Fort McMurray (przystań aeronautyczny Fortyfikacja McMurray)

Kolumbia Brytyjska

• Kelowna (przystań aeronautyczny Kelowna)
• Vancouver (przystań aeronautyczny Vancouver)
• Victoria (przystań aeronautyczny Victoria)

Manitoba

• Winnipeg (przystań aeronautyczny Winnipeg)

Nowa Fundlandia i Labrador

• Deer Lake (przystań powietrzny Deer Lake)
• St. John’s (Nowa Fundlandia i Labrador) (przystań powietrzny St. John’s)

Nowa Szkocja

• Halifax (przystań powietrzny Halifax)

Ontario

• Ottawa (przystań powietrzny Ottawa)
• Toronto (przystań aeronautyczny Toronto-Lester B. Pearson)

Quebec

• Montreal (przystań aeronautyczny Montreal-Pierre Elliott Trudeau)
• Quebec City (przystań powietrzny Quebéc-Jean Lesage)

Saskatchewan

• Regina (przystań powietrzny Regina)
• Saskatoon (przystań aeronautyczny Saskatoon-John G. Diefenbaker)

 Meksyk

Kalifornia Dolna Południowa

• Los Cabos (przystań powietrzny Koleje Cabos) w sezonie

Dystrykt Związkowy Meksyk

• Meksyk (przystań aeronautyczny Meksyk-Benito Juarez)

Guerrero

• Ixtapa-Zihuatanejo (przystań aeronautyczny Ixtapa-Zihuatanejo) w sezonie

Jalisco

• Puerto Vallarta (przystań powietrzny Puerto Vallarta) w sezonie

Quintana Roo

• Cancún (przystań aeronautyczny Cancún)
• Cozumel (przystań aeronautyczny Cozumel) w sezonie

 Stany Zjednoczone

Alaska

• Anchorage (przystań aeronautyczny Anchorage-Ted Stevens) w sezonie

Arizona

• Phoenix/Scottsdale (przystań powietrzny Phoenix-Sky Harbor)

Floryda

• Fort Lauderdale (przystań aeronautyczny Twierdza Lauderdale/Hollywood)
• Fort Myers (przystań aeronautyczny Cytadela Myers)
• Miami (przystań powietrzny Miami)
• Orlando (przystań aeronautyczny Orlando)
• Sarasota/Bradenton (przystań aeronautyczny Sarasota/Bradenton) w sezonie
• Tampa (Floryda) (przystań powietrzny Tampa)
• West Palm Beach (przystań aeronautyczny Palm Beach)

Georgia

• Atlanta (przystań powietrzny Atlanta - Hartsfield-Jackson)

Hawaje

• Honolulu (przystań aeronautyczny Honolulu)
• Kona (przystań aeronautyczny Kona)
• Maui (przystań aeronautyczny Kahului)

Illinois

• Chicago (przystań aeronautyczny Chicago-O’Hare)

Kalifornia

• Los Angeles (przystań powietrzny Koleje Angeles)
• San Diego (przystań aeronautyczny San Diego)
• San Francisco (przystań powietrzny San Francisco)

Kolorado

• Denver (przystań aeronautyczny Denver)

Massachusetts

• Boston (przystań aeronautyczny Boston)

Nevada

• Las Vegas (przystań powietrzny Las Vegas-McCarran)

New Jersey

• Newark (przystań powietrzny Newark-Liberty)

Nowy Jork (stan)

• Nowy Jork
  • (port aeronautyczny śmiały Jork-LaGuardia)
  • (port aeronautyczny Johna F. Kennedy’ego)

Pensylwania

• Filadelfia (przystań powietrzny Filadelfia)

Tennessee

• Nashville (przystań aeronautyczny Nashville)

Teksas

• Dallas-Fort Worth (przystań aeronautyczny Dallas-Fort Worth)
• Houston (przystań aeronautyczny Houston-George Bush)

Wirginia

• Waszyngton
  • Arlington County (przystań powietrzny Waszyngton-Reagan)
  • Fairfax County/Loudoun County (przystań powietrzny Waszyngton-Dulles)

Waszyngton

• Seattle/Tacoma (przystań aeronautyczny Seattle-Tacoma)

Karaiby

 Antigua i Barbuda

• Saint John’s (przystań aeronautyczny VC Bird)

 Aruba

• Oranjestad (przystań aeronautyczny Queen Beatrix)

 Bahamy

• Nassau (przystań powietrzny Nassau)

 Barbados

• Bridgetown (przystań aeronautyczny Grantley Adams)

 Kuba

• Cayo Coco (przystań powietrzny Cayo Coco)
• Cayo Largo (przystań powietrzny Caoy Largo)
• Hawana (przystań aeronautyczny Hawana)
• Holguín (przystań powietrzny Holguín)
• Santa Clara (przystań aeronautyczny Santa Clara)
• Varadero (przystań powietrzny Varadero)

 Dominikana

• Puerto Plata (przystań powietrzny Puerto Plata)
• Punta Cana (przystań powietrzny Punta Cana)
• Santo Domingo (przystań powietrzny Santo Domingo) w sezonie

 Grenada

• Saint George’s (gród na Grenadzie) (przystań aeronautyczny Point Salines) w sezonie

 Gwadelupa

• Pointe-à-Pitre (przystań aeronautyczny Pointe-à-Pitre)

 Haiti

• Port-au-Prince (przystań aeronautyczny Port-au-Prince)

 Jamajka

• Kingston (przystań powietrzny Kingston)
• Montego Bay (przystań powietrzny Montego Bay)

 Antyle Holenderskie

• Sint Maarten (wysepka) (przystań powietrzny Princess Juliana) w sezonie

 Portoryko

• San Juan (przystań aeronautyczny San Juan)

 Saint Lucia

• Vieux-Fort (przystań aeronautyczny Hewanorra)

 Trynidad i Tobago

• Port of Spain (przystań aeronautyczny Piarco)

 Bermudy

• Bermuda (przystań powietrzny Bermuda)

 Kajmany

• Grand Cayman (przystań aeronautyczny Grand Cayman)

 Turks i Caicos

• Providenciales (przystań aeronautyczny Providenciales)

Stany Środkowa

 Kostaryka

• Liberia (przystań powietrzny Liberia) w sezonie
• San José (przystań aeronautyczny San José-Juan Santamaría)

Oceania

 Australia

• Sydney (Przystań aeronautyczny Sydney-Kingsford Smith)

Stany zjednoczone ameryki północnej Południowa

 Argentyna

• Buenos Aires (przystań aeronautyczny Buenos Aires-Ezeiza)

 Brazylia

• São Paulo (przystań powietrzny São Paulo-Guarulhos)

 Chile

• Santiago (przystań aeronautyczny Santiago de Chile)

 Kolumbia

• Bogotá (przystań powietrzny Bogotá-El Dorado)

 Peru

• Lima (przystań powietrzny Lima-Jorge Chávez)

 Wenezuela

• Caracas (przystań aeronautyczny Caracas)

Zobacz też

• Air Canada Jazz
• Star Alliance
• IATA
• ICAO

Przypisy

1. ↑ Pagina własna Air Canada
2. ↑ Wikipedia (ang.)

Linki zewnętrzne

• Oficjalna pagina Air Canada
• Oficjalna pagina sojuszu Star Alliance

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Air Canada

read comments (0)