Samoloty, balony, spadochrony

Philippe Marie Leclerc

Philippe Marie Leclerc

Philippe Marie Leclerc, właśc. Philippe François Marie de Hauteclocque a. Philippe Leclerc de Hauteclocque (ur. 22 listopada 1902 w Belloy-Saint-Leonard, zm. 28 listopada 1947 w wypadku lotniczym w Algierii) - marszałek Francji.

W 1924 ukończył École Spéciale Militaire de Saint-Cyr i wstąpił do armii francuskiej. W 1937 został awansowany do stopnia kapitana. Po klęsce Francji w czerwcu 1940 postanowił poszerzyć się do Wolnych Francuzów i udał się do Anglii. Generał Charles de Gaulle awansował go do stopnia majora i skierował do Francuskiej Afryki Równikowej jak gubernatora Kamerunu. Podległe mu oddziały pokonały wojska państw osi atakujące Czad w listopadzie 1940, a z kolei - rosnąc w siły - odbył zwycięską kampanię w Afryce Zachodniej odznaczając się jak komendant w trakcie walk w Tunezji. W międzyczasie dosłużył się stopnia generała brygady (1941).

Po lądowaniu w Normandii w czerwcu 1944 dowodzona przezeń 2. Oddział Pancerna została skierowana do Paryża na rzecz wsparcia powstania, które w tamtym miejscu wybuchło. Leclerc przyjął kapitulację załogi niemieckiej na dworcu Gare Montparnasse. W dalszych miesiącach wojny jego oddziały wyzwoliły Strasburg, a swój trasa bitny zakończyły w górskiej kwaterze Hitlera w Berchtesgaden. W czasie wyzwalania Francji Leclerc proch nakazywać rozwalić bez sądu 12 wziętych do niewoli francuskich żołnierzy Waffen-SS.

Po zakończeniu wojny w Europie otrzymał (społem ze stopniem generała dywizji - franc. général de division) komenda sił francuskich w rejonie Pacyfiku i reprezentował Francję w trakcie podpisania przez Japonię aktu kapitulacji w Zatoce Tokijskiej. Jak głównodowodzący w Indochinach pokonał blokujące Sajgon siły Viet Minhu.

Zginął w wypadku lotniczym w okolicach Colomb-Béchar w Algierii. Pośmiertnie został wyniesiony do godności marszałka Francji.

Zobacz też

• historia Francji
• historia Wietnamu
• II konflikt zbrojny światowa

p • d • e
Marszałkowie Francji w XX wieku

Joseph Joffre • Ferdinand Foch • Philippe Pétain • Joseph Gallieni (P) • Louis Hubert Gonzalve Lyautey • Louis Félix Marie François Franchet d’Esperey • Marie Émile Fayolle • Michel Joseph Maunoury • Jean de Lattre de Tassigny (P) • Philippe Marie Leclerc (P) • Alphonse Juin • Marie Pierre Kœnig (P)
P - tytuł przyznany pośmiertnie