Samoloty, balony, spadochrony

Cyrkulacja

Cyrkulacja telefonista wtajemniczony oryginalnie w dynamice płynów później uogólniony na wszystkie pola wektorowe, na rzecz danego pola definiuje średnica skalarną. Obieg oznaczana jest zazwyczaj przez .

Dla przepływającego płynu z prędkością w pobliżu zamkniętej krzywej C wymiana określona jest wzorem:

gdzie oznacza wektor tangens do krzywej całkowania.

Niezerowa cena cyrkulacji oznacza, że w analizowanym obszarze występuje zawirowanie cieczy, w pobliżu wartości dodatniej w kierunku zgodnym z przyjętym kierunkiem całkowania.

Według twierdzenia Kutty-Żukowskiego w przepływie laminarnym obieg płynu (powietrza) około ciała poruszajacego się w poprzednio jest jednakowa na rzecz każdej krzywej całkowania wytwarzana zakres nośna jest proporcjonalna do cyrkulacji.

Określenie uogólniona

Cyrkulacja na rzecz danego pola wektorowego blisko krzywej L określa wzór:

gdzie:

jest infinitezymalnym wektorem stycznym do krzywej w danym punkcie.

Jeżeli zagięcie L ma parametryzację w przedziale , to wyżej wymieniony formuła wolno napisać jako:

Podobieństwo cyrkulacji z rotacją

Twierdzenie Stokesa wiąże całkę po krzywej zamkniętej ze strumieniem rotacji przenikającym przez powierzchnię zamknietą tą krzywą.

Ze związku powyższego wynika:

Równanie to oznacza, że na rzecz danej krzywej L ograniczającej pewną powierzchnię S, która jest uznana za płaską, - jest wersorem (wektor o długości 1) prostopadłym (normalnym) do tej powierzchni, iloczyn skalarny rotacji i wersora normalnego w wybranym punkcie pola jest wygładzony granicy do której dąży dzielnik cyrkulacji po krzywej zamkniętej otaczającej jeden uderzenie wybrany piksel przez powierzchnię ograniczoną tą krzywą.