Samoloty, balony, spadochrony

Ten punkt dotyczy komunikatu o bezpośrednim zagrożeniu życia. Zobacz także: inne znaczenia.

Mayday (wym. mejdej) – oficjalna informacja o bezpośrednim zagrożeniu życia z drugiej ręki w łączności radiotelefonicznej i teleksowej. Wywodzi się z francuskiego m’aidez oznaczającego “pomocy”.

Spis treści

• 1 Użycie
• 2 Wiadomość oficjalna mayday w praktyce
• 3 Historia
• 4 Zobacz też

//

Użycie

Aby zasygnalizować bezpośrednie ryzyko życia ludzi statku powietrznego bądź wodnego w komunikacji głosowej, termin “mayday” wypada ponowić trzykroć – “mayday, mayday, mayday”. średnio podaje się również znaki rozpoznawcze statku, jego pozycję i powód zgłoszenia sygnału. Z drugiej ręki plus w lotach promów kosmicznych, jak narażone jest byt załogi.

Sytuacje, które usprawiedliwiają kandydatura tego sygnału to m.in. niezbędność opuszczenia statku (np. w przypadku statku powietrznego – na efekt uszkodzenia strukturalnego uniemożliwiającego bezpieczne desant), wybuch na jego pokładzie azaliż również groźba utonięciem statku wodnego.

W przypadku istotnych awarii, które niemniej jednak nie powodują bezpośredniego zagrożenia życia, w lotnictwie i żegludze używa się sygnału pan-pan.

Wiadomość oficjalna mayday w praktyce

(dialog na przykładzie jachtu morskiego)

1. Na kanale ratunkowym, inaczej kanale 16. UKF trzykroć powtarzamy: mayday, mayday, mayday.
2. Następnie podajemy szczegóły wezwania, inaczej który wzywa pomocy: mayday, this is Phantasia sailing yacht.
3. Podajemy pozycję: my position is… (tu wypada oddać prelekcja GPS bądź z współrzędne z mapy, ew. dane najbliższej pławy, latarni morskiej, znaku wodnego czy też innego stałego znaku informującego o położeniu jachtu).
4. Podajemy powód nadania sygnału mayday, a oraz opisujemy estetyka jachtu a liczbę załogi.
5. Podajemy odmiana oczekiwanej przez nas pomocy.
6. Na utwierdzenie odebrania naszego sygnału czekamy 4 minuty. Po tym czasie postępowanie jest powtarzana od początku.

W razie odwrócenia się złego losu NATYCHMIAST powinno się usuwać znak Mayday.

1. Wywołanie: all stations, all stations, all stations, all stations – this is Phatnasia sailing yacht.
2. Określenie pozycji: my position is… (podajemy współrzędne).
3. Odwołanie alarmu: cancel my distress pogotowie of Phatnasia… from (tu 60 minut nadania sygnału mayday).

Historia

Uważa się, iż zwierzchni cios “mayday” zostało użyte w 1923 r. Frederick Stanley Mockford (1897-1962), jaki wtedy pracował w charakterze radiooficer na lotnisku Croydon w Londynie, został poproszony, by znalazł wyraz, które będzie bez trudności rozumiane przez wszystkich pracowników naziemnych zaś pilotów w sytuacji zagrożenia. Bowiem większa część ruchu odbywała się między Croydon i lotniskiem Le Bourget w Paryżu, zaproponował wyraz “Mayday” opierając się na francuskim m’aidez.

Zobacz też

• Pan-Pan
• SOS

read comments (0)

Władimir Petlakow

Władimir Michajłowicz Petlakow (ros. Влади́мир Миха́йлович Петляко́в) (ur. 15 czerwca 1891 w Rostowie ponad Donem, zm. 12 stycznia 1942 w Kazaniu) – sowiecki architekt samolotów bombowych.

W styczniu 1942 roku Petlakow został nagle wezwany do Moskwy, na zebranie rządu w sprawie produkcji bombowców nurkujących Pe-2. Na lotnisku nie było żadnego wolnego samolotu transportowego, w takim razie wsiadł do Pe-2 jaki i owszem proch rwać do Moskwy. W ciągu lotu na pokładzie wybuchł płomień i nastąpiła dramat. Zginęła cała ekipa, w całości z Petlakowem. By celebrować zmarłego konstruktora nazwę samolotu TB-7, jego konstrukcji, zmieniono na Pe-8.

Do w największym stopniu znanych konstrukcji Petlakowa należą samoloty bombowe: Pe-2, Pe-3, Pe-8.

read comments (0)

Skrzydlata Lechistan - gazeta o tematyce lotniczej wydawane od 1930, jest najstarszym periodykiem o tematyce lotniczej w Polsce.

W czasach PRL wydawcą była Harcerska Wydawnictwo Wydawnicza “Horyzonty”, współcześnie pismo wydaje “Filia Lotnicza Altair”. Czasopismo aeronautyczny “Skrzydlata Rzeczpospolita polska” został podkreślony Dyplomem Honorowym FAI w 1966r.

Czasopismo porusza ważne na rzecz lotniczego świata (cywilnego i wojskowego) problemy, wolno wyszukać w przedtem również bieżące informacje na myśl wszelkiego rodzaju wystaw modelarskich, tudzież związki ze światowych pokazów lotniczych.

Linki zewnętrzne

Serwis www wydawcy

read comments (0)

Silnik strumieniowy (ang. ramjet) jest specyficzną odmianą silnika odrzutowego - nie ma żadnych części ruchomych. Jego budowa jest jak gdyby linia prosta: przegródka spalania z dyszą, wtryskiwacze paliwa i stabilizatory płomienia.

Schemat silnika strumieniowego. Opis:
Inlet - przelot, Compression - sprężanie, Fuel injection - wtrysk paliwa, Combustion chamber - przegródka spalania, Nozzle - dysza, Exhaust - przepust. Liczby oznaczają prędkość strumienia względem liczby Macha

Historia

Silnik strumieniowy został opatentowany w 1908 r. przez francuskiego inżyniera René Lorina. W 1933 r. Jurij Pobiedonoscew z ZSRR zbudował napęd GIRD-08. Badania ponad tego typu silnikiem prowadzili również Hamburger William Avery i René Leduc, kto w 1949 r. skonstruował największej rangi płatowiec z silnikiem strumieniowym.

Budowa

Komora spalania silnika strumieniowego jest ukształtowana racja, ażeby napływające z przodu atmosfera zmniejszało prędkość przepływu i ulegało sprężaniu w dyfuzorze wlotowym. Stabilizatory mają za funkcja wykształcić zawirowania mieszanki paliwowo - powietrznej. To pozwala wzbudzić zapał mieszankę i zdołać zachować sprawa sądowa spalania. Wynika z tego, iż poprzednio zapłonem należy przepływ powietrza zmusić, najlepiej przez rozpędzenie całości do kilkuset kilometrów na godzinę.

Do tego napęd strumieniowy prawdopodobnie wykonywać pracę w niezwykle wąskim zakresie ciągu. Postanowienie samym dopływem paliwa daje niewielkie efekty: lub motor daje sekwencja najlepszy, lub gaśnie. Lekko więcej wolno dochrapać się przez jednoczesną zmianę geometrii dyfuzora i ilości paliwa. Szkic do góry przedstawia serce strumieniowy na rzecz okołodźwiękowych prędkości przepływu. Do pracy w zakresie wysokich prędkości naddźwiękowych jest asygnowany tzw. SCRJ (Supersonic Combustion Ramjet) nazwany również Scramjet.

Zastosowanie

Silniki strumieniowe znalazły użycie głównie w technice wojskowej; służą do napędu szybkich manewrujących pocisków odrzutowych dalekiego zasięgu. Do rozpędzenia pocisków do odpowiedniej prędkości stosowane są silniki rakietowe albo są one wystrzeliwane z żwawo lecących samolotów. Próbowano ponadto używać małe silniki strumieniowe, zamocowane na końcach łopat wirnika głównego, do napędu śmigłowców. Próby były spektakularne, niemniej jednak niebezpieczne, wyniki obiecujące, przecież całkowity napęd trwale niepotwierdzony. Atrakcyjną cechą silnika strumieniowego jest jego niewybredność wobec względem paliwa: spala benzynę, kerozynę, napój alkoholowy, parafinę i inne. W miejscu komory spalania być może odkrywać się umowny zamiennik ciepła - jest dozwolone zrobić serce strumieniowy z reaktorem jądrowym, a chociażby serce na koks.

Jedynym współcześnie samolotem załogowym, wykorzystującym pomocnicze silniki strumieniowe, jest zwiadowczy Lockheed SR-71 Blackbird. SR-71 zasadniczo jest napędzany dwoma silnikami turboodrzutowymi, umieszczonymi w gondolach skrzydłowych. Zewnętrzna część gondoli tworzy serce strumieniowy dookoła silnika turboodrzutowego. Włącza się go jak należy podnieść prędkość.

read comments (0)

Fotografia samolotu z 2006 roku

Katastrofa lotu Atlasjet 4023 – nieszczęśliwy wypadek lotnicza samolotu linii Atlasjet, która miała obszar 30 listopada 2007 roku w Turcji, pobliżu miasta Keçiborlu w prowincji Isparta o godzinie 1:36 czasu miejscowego (0:36 czasu polskiego). W jej wyniku zginęło 57 osób, w tym 7 członków załogi. Słabowity aeroplan to McDonnell Douglas MD-80, wypożyczony od linii Ankair. Płatowiec leciał ze Stambułu do Isparty na południowym zachodzie kraju. Wystartował on pięćdziesiąt minut po północy czasu lokalnego. Zrazu podawano, iż zginęło 56 osób, skoro do zabitych nie wliczono 6-miesięcznego dziecka. Wśród zabitych znalazło się również 6 fizyków, pracujących powyżej projektem CERN, którzy lecieli na konferencję do Isparty. W czasie lotu zacięcie pogodowe były dobre. Po kilkudziesięciu minutach rozbił się on o clou góry i przełamał na dwaj części – tylna część pozostał na wyżej, a tułów spadł 150 m w dół zbocza. Tureckie czwarta władza spekulowały na materia stanu technicznego samolotu. Po zbadaniu czarnej skrzynki okazało się, iż rejestrator rozmów i parametrów lotu nie działały, a awarii nie zgłoszono. Za przyczynę tragedii uznano błąd pilota, kto uległ zjawisku tzw. dezorientacji przestrzennej.

Źródła

• CNN

read comments (0)

Pomnik Tomasza Manto w Otrokovicach

Tomáš Baťa (Svit, Słowacja)

Tomáš Baťa (pol. Tomasz Bata) (ur. 3 kwietnia 1876, Zlín zm. 12 lipca 1932, Otrokovice) - czeski człowiek interesu, założyciel firmy Bata.

Urodził sie w rodzinie która tradycyjnie zajmowała sie szewstwem. Po śmierci matki tatuś wstępuje znowu w powinowactwo matrymonialny, a familia przenosi się do Uherskiego Hradiště, dokąd Tomasz Bata podejmuje naukę w szkole, zarówno po czesku gdy i po niemiecku. Równocześnie zajmuje się wyrobem obuwia i jego sprzedażą. W wieku 14 lat, pomimo woli ojca, opuszcza lokal mieszkalny , przenosi się do Prostějov’a, dokąd znajduje angaż w firmie Fäber produkującej maszyny szewskie. Z powodu pomocy siostry Anny usamodzielnia się i zajmuje sie handlem. W 1894 rodzeństwo Tomasz , Antoni i zakonnica Anna po otrzymaniu po matce spadku zakładają jednostka produkujące but na zasadzie pracy nakładczej. Współpracują z 10 chałupnikami. W następnym roku interes ma opały finansowe i popada w długi, które zostają spłacone w 1897. Biznes zatrudniała w tamtym czasie 60 rękodzielników - chałupników. W tym samym czasie towarzysz Antoni zapada na gruźlicę i Tomasz w pojedynkę kierował firmą.

W 1904 w celu poznania nowych technologi, metod zarządzania, motywowania pracowników odbywa wyjazd do USA. Zwiedził m. innymi zakładanie się Forda. W USA zamówił maszyny na rzecz swojego przedsiębiorstwa. W 1908 umiera towarzysz Antoni, a mniszka Anna wychodzi za mąż. Oznacza to przejęcie całkowitej kontroli przez Tomasza powyżej firmą. Podejmuje decyzję o masowej produkcji lekkiego obuwia. W 1910 roku zatrudnia w tej chwili 350 pracowników pod ręką produkcji 3.000 par obuwia na dzień. żeby ściągnąć nowych pracowników rozpoczął budowę domów pracowniczych. Ta zabudowa składająca się z czerwonych ceglanych domów z białym wykończeniem po diś dwadzieścia cztery godziny jest charakterystyczna na rzecz Zlínu. W produkcji wprowadza ustrój optymalizacji wykrojów tudzież kar na rzecz pracowników nie utrzymujących jakości.

W 1912 roku wstępuje w powinowactwo matrymonialny z Marią Menčíkovą, córką zarządcy wiedeńskiej biblioteki cesarskiej. Po dwu latach urodził się im potomek męski Tomasz Bata II.

W okresie pierwszej wojny, wskutek dużym zamówieniom austriackiej armii cesarskiej, nastąpił gwałtowny postęp firmy, która osiągnęła dzienną produkcję w wysokości 10 tys. par obuwia.

Po I wojnie, Bata dynamicznie rozwijał swoje przedsiębiorstwa. W 1925 roku zatrudniał w tej chwili 5.200 pracowników blisko produkcji w dużym stopniu przekraczającej 100 tys par obuwia na dzień. Tomasz Bata wchodzi ze swoim obuwiem na rynki międzynarodowe. W 1928 roku zespół taśmowy puder 30 obiektów. W Zlínie powstają szkoły przygotowujące na różnych poziomach pracowników i filmowe atelier (późniejsze atelier filmowe Kudlov) w którym były produkowane reklamy butów Bicie. W tym czasie zaczyna się wkład Tomasza z jego przyrodnim bratem Janem Wyraz przeciwstawny. 12 lipca 1932 roku osobisty aeroplan, jaki wystartował z firmowego lotniska w Otrokovicach, w locie do Szwajcarii, w czasie gęstej mgły ulega wypadkowi w którym ginie Tomasz Bata.

• Powyższy punkt jest częściowym tłumaczeniem artykułu z czeskiej Wikipedii.

read comments (0)

Ten punkt wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Iżby poczynić go weryfikowalnym, wypada dostarczyć przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Eritrean Airlines

IATA
B8
ICAO
ERT
Znak
ERITREAN

Data założenia
1991

Węzeł
Port aeronautyczny Asmara

Sojusz
African Airlines Association

Flota
4

Trasy
7

Siedziba
Asmara  Erytrea

Członkowie Zarządu
Kibrom Dafla

www.flyeritrea.com

Eritrean Airlines - narodowe linie lotnicze Erytreii, z siedzibą w Asmarze.

read comments (0)

Wimbi Dira Airways

IATA
9C
ICAO
WDA
Znak
WIMBI DIRA

Data założenia
2003

Węzeł
Port aeronautyczny Kinszasa

Flota
5

Trasy
11

Siedziba
Kinszasa  Demokratyczna Rzeczpospolita Konga

Członkowie Zarządu
David Mavinga

www.wda.cd

Wimbi Dira Airways - kongijska pasek lotnicza z siedzibą w Kinszasie.

read comments (0)

Radar inercyjny jest radarem nie posiadającym własnego nadajnika i nie emitującym energii elektromagnetycznej. Radar taki w celu lokalizacji obiektów wykorzystuje istniejące nadajniki radiowe, telewizyjne, sieci komórkowych i inne. Są to bezsporne zalety – radar taki jest “niewidoczny”, nie wymaga dużych mocy zasilających i nie wymaga zgody na emisję.

Jednym z pierwszych eksperymentów, które tworzyły podwaliny współczesnej radiolokacji był badanie przeprowadzony przez Roberta Watson-Watt’a w 1935 r. w pobliżu miejscowości Daventry (Wielka Brytania). Za pomocą zestawu anten wykrył on znak echa bombowca typu Heyford z odległości 8 mil. Bombowiec był “oświetlany” pobliskim krótkofalowym nadajnikiem radia BBC. Był to naczelny działający forma radaru pasywnego. W czasie II wojny światowej Republika federalna niemiec budowali radary pasywne na wybrzeżu Francji, wykrywające samoloty “oświetlane” angielskimi radarami. Gdyż niemniej jednak radar nieaktywny wymaga zastosowania złożonych procesów korelacyjnych, w takim razie także nauki techniczne ta “poszła w nirwana” na multum lat, wyparta przez prostsze radary impulsowe. W ostatnich latach nagły rozwój mocy obliczeniowej komputerów, procesorów sygnałowych i układów logiki programowalnej spowodował “ponowne rewelacja” radarów pasywnych I ich gwałtowny rozwój.

Radar nieaktywny wyposażony jest w składanie anten odbiorczych, odbierających sygnały z różnych kierunków. Jedna z kierunkowych wiązek odbiorczych skierowana jest na rozgłośnia i odbiera znak towarzyski, nazwany często referencyjnym. Pozostałe wiązki skierowane są w różnych kierunkach odbierając echa odbite od obiektów stałych i ruchomych.

Sygnał echa, zwierciadlany od obiektu, jest przesunięty (opóźniony) w czasie, a poruszającego się, ze względu na występowanie efektu Dopplera, i w częstotliwości. Radar inercyjny określa dystans od obiektu wyznaczając wypieranie czasowe między echem a sygnałem bezpośrednim, oraz prędkość obiektu analizując wyporność Dopplerowskie tych sygnałów.

Zasięg wykrywania obiektów zależy od ich wielkości i mocy nadajnika oświetlającego cel. Rozmiar ów typowo jest w zakresie od kilku do kilkuset kilometrów. Sumienność określania położenia zależy od szerokości pasma wykorzystywanych sygnałów, stosunku mocy sygnału echa od mocy szumu a geometrii nadajnik-obiekt-radar.

Jakość działania radaru (rozmiar wykrywania i staranność określania położenia) przypuszczalnie być daleko poprawiona chyba że radar do swojego działania wykorzystuje parę nadajników umieszczonych w różnych lokalizacjach.

Bibliografia

• Howland, P.E.: “A Passive Metric Radar Using the Transmitters of Opportunity”, Int. Conf.on Radar, Paris, France, May 1994, pp. 251-256
• Howland, P.E.: “Target tracking using television-based bistatic radar”, IEE Proc.-Radar, Sonar & Navig., Vol. 146, No. 3, June 1999.
• Howland, P.E., Maksimiuk, D., and Reitsma, G.: “FM radiofonia based bistatic radar”, Radar, Sonar and Navigation, IEE Proceedings, Vol. 152, Issue 3, 3 June 2005 pp. 107 – 115, Digital Object Identifier 10.1049/ip-rsn:20045077
• Kulpa K., and Czekała Z.: “Long-Range Performance Increase in Passive PCL Radar”, 3rd Multinational Conference on Passive and Covert Radar, 2003 (PCR-2003). University of Washington Applied Physics Laboratory, Seattle, Washington, 21-23 October, 2003
• K. Kulpa, Z. Czekala, “Masking Effect and its Removal in PCL Radar,” IEE Proc. Radar, Sonar and Navigation, vol. 152, Issue 3, pp. 174 – 178, June 2005
• Nordwall B.D.: “Silent Sentry A New Type of Radar”, Aviation Week & Space Technology, no 30, 1998, pp 70-71
• H. D. Griffiths, C. J. Baker, J. Baubert, N. Kitchen, M. Treagust, “Bistatic radar using satellite-borne illuminators of opportunity”, Proc. International Conference RADAR 2002, pp. 1-5, October 2002
• M. Malanowski, “Influence of Integration Time on Tracking Performance in PCL Radar”, Proc. Photonics Applications in Astronomy, Communications, Industry, and High-Energy Physics Experiments, vol. 6937, 28 December 2007

read comments (0)

Bell XV-3

widok z tyłu

kokpit

przestrzeń bagarzowa

Bell XV-3 był pierwszym statkiem powietrznym o zmiennej geometrii wirników. Jest dozwolone go zaklasywikować zarówno w charakterze stalowy ptak kiedy i śmigłowiec. Racja gdy jego poprzednicy, XV-3 pył silniki w kadłubie, które napędzały śmigła znajdujące się na końcu skrzydeł. XV-3 potrafił sprawnie lecieć, przecież pojawiła się duża numer problemów z konstrukcją, stabilnościa i aerodynamiką samolotu.
Największej rangi skonstruowany okaz został oblatany w sierpniu 1955, toż rozbił się dwoje miesiące później. Inny, skorygowany szablon zaliczył główny przelot 12 grudnia 1958. W sumie w powietrzu spędził 125 godzin.

read comments (0)